ไม่อยากมีชีวิตอยู่

อิจฉาคนที่มีครอบครัวซัพพอร์ตส่งเรียนมหาลัยดีๆจังค่ะ พ่อแม่เค้าไม่มีตังจะส่งเรียนมหาลัยที่อยากเรียนเลย พี่สาวเค้าจบจากราชภัฏซึ่งค่าเทอมก็ไม่ได้แพงขนาดนั้น แต่เค้านี้สิ อยากเข้าพวกมอเกษตรหรือจุฬา ซึ่งเค

ตอนนี้อายุ 21 กำลังอยู่ในช่วงที่ต้องพยายามหลายอย่างพร้อมกัน ทั้งหาเงิน ทั้งเรียนต่อ แล้วก็พยายามดูแลตัวเองให้ไหว บางวันรู้สึกว่าตัวเองเก่งนะที่ผ่านอะไรมาได้ แต่บางวันก็เหนื่อยและรู้สึกโดดเดี่ยวมากเหมื

คือ อยากทราบว่าระหว่าง แม่ หรือ ยาย ที่รักลูกมากกว่ากัน(ลูกนี่คือลูกของแม่ ถ้านับจากยายคือหลาน) คือแม่ผมแค่ทำผิดนิดเดียวขัดใจนิดเดียวก็ด่าแบบไม่เหมือนเป็นลูกแล้วและช่วงนี้เป็นช่วงใกล้สอบอยากได้กำลังใจ

คือการเสียพ่อผู้เป็นที่รักของลูกๆทั้งชีวิตของพ่อเท่าที่เราเกิดมาแล้วได้เห็นพ่อไม่เคยสบายเลยแม้แต่วันเดียวพ่อเลี้ยงลูลกเลี้ยงครอบครัวมาโดยตลอด เสาหลักของบ้านก็คือพ่อเมื่อลูกเติบโตขึ้นก็ต่างแยกย้ายกันไป

ผมชักรู้สึกอิจฉา คนที่เขามีคนคอยคิด คอยช่วยเหลือกันในด้านต่างๆ คือคนที่มีครอบครัวแล้วอะครับ เขาเจอปัญหาอะไรเขาคงช่วยกันคิด ช่วยเหลือกันดี อยากได้ของอะไร ก็ช่วยกันผ่อนได้ ส่วนผมนอกจากโสดแล้ว เพื่อนยั

@#฿#_#-#&฿@#@_@_#_#&#&-#

คอมเม้นอย่างปัญญาชน และ positive “ มีปืน ไม่มีกระสุนก็เปล่าประโยชน์ ” เป็นคำที่ออกมาจากหัวตอนเห็นคนรอบตัวสร้างธุรกิจ 99% ของคนรอบตัวเราทำธุรกิจส่วนตัวก็เพราะมีครอบครัวคอยซัพพอร์ต(เงิน) แ

เราเป็นคนหนึ่งที่รักเพื่อนมากคอยซัพพอร์ตเพื่อนแทบทุกอย่างเลย ไปไหนไปกันเราลุยไปกับพวกมันตลอด มันมีปัญหาเราคอยให้คำปรึกษาตลอด ตอนที่มันลำบากเราพร้อมไปกับมันทุกเรื่อง จนพ่อบอกกับเราว่า เรารักเพื่อนมากกว