ม่อนจอง ดินแดนแห่งสวรรค์ที่รอผู้มาเยือน EP 2

กระทู้สนทนา

ต่อบทความเดิมตอนที่แล้วนะครับ
เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าช่วงเวลาค่ำก็มาถึง ผมและเพื่อนๆในกรุ๊ปก็เตรียมทำกับข้าวกัน ก่อไฟท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น จึงนับเป็นช่วงเวลาแสนสนุก อีกทั้งยังมีกลุ่มลูกหาบที่แบกของให้กับนักท่องเที่ยวมาก่อกองไฟข้างๆที่เต้นท์ผม พี่เขาก็กวักมือชวนผมไปลิ้มลองรสชาติดาวลอยของดีอำเภออมก๋อยแห่งนี้ เขาบอกว่าถ้าดื่มแล้วจะแก้อากาศหนาวได้เลย ผมก็เป็นคนปฏิเสธใครไม่ได้ชะด้วยสิ งานนี้ก็ต้องขอลองสักหน่อย พอกินแล้วร่างกายอุ่นขึ้นจริงๆครับ ถ้าใครอยากลองก็ทำทีไปคุยกับพี่ๆเขาหรืออาจจะมีน้ำใจก็เอาอาหารเราไปให้เขาชิมก็ได้ บางทีเขาก็อาจจะมีของดีอย่างน้ำดาวลอยให้ชิมนะครับ วันนั้นผมดื่มไปสัก 4 จอก มันก็ทำให้มึนเอาเรื่องเหมือนกัน พอคุยกันได้สักพักผมก็ขอตัวไปนอนตอนสามทุ่มนิดๆ เพราะสี่ทุ่มเราไม่ควรส่งเสียงดังที่เป็นการรบกวนคนอื่นนะครับ อันนี้เราต้องปฏิบัติตามกฏ

สำหรับใครที่อยากจะอาบน้ำหรือทำธุระส่วนตัวต่างๆ ก็มีห้องน้ำอยู่นะครับ แต่ต้องเดินลงไปเนินข้างล่างที่เขาสร้างจุดห้องน้ำไว้จะมีน้ำธรรมชาติอยู่ครับ

วันที่สองวันสุดท้ายเตรียมตัวเดินทางกลับ
ผมตื่นแต่เช้าวันที่สองของการเดินทางกัน ผมก็ได้ชวนแฟนออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่สนามลานกอล์ฟช้าง พอไปถึงที่ลาน ก็มีลมหมอกพัดแรงมากพร้อมกับอากาศที่หนาวเย็น ทำให้ผมและแฟนชื่นใจสุดๆ จากที่ง่วงๆมาหายไปเลยทันที บรรยากาศในตอนนี้ถือว่าได้อารมณ์ฟินสุดๆเหมือนกัน คิดในใจอยากอยู่อยู่อีก 1 วันเต็มชะด้วยช้ำ แต่ก็คงอยู่ไม่ได้เพราะต้องกลับไปทำงานวันต่อไป ไม่นานแสงพระอาทิตย์ก็เริ่มขึ้น แสงสีสวยมากครับ ของจริงโครตสวยกว่าในรูปเสียอีก จะบอกว่าผมใช้คำว่าสวยเปลืองมากเลยทีเดียวในการมาเที่ยวม่อนจองนี้

เตรียมตัวกลับกันได้แล้ว เป็นธรรมชาติของการที่ได้พบกันมันคือจุดเริ่มต้นของการจากลา มีงานเลี้ยงที่ไหนก็ย่อมมีวันเลิกลาเสมอ ผมและเพื่อนๆต่างก็พากันกินข้าวเช้าและก็เก็บของต่างๆใส่กระเป๋าเพื่อที่จะเดินทางกลับกัน ระหว่างทางเดินกลับก็ยังมีลมหมอกพัดแรงมันยิ่งทำให้สนุกเข้าไปใหญ่ ทุกคนต่างก็มีรอยยิ้มที่ได้มาบนยอดดอยม่อนจองแห่งนี้ ผมคิดว่าแต่ละคนก็คงจะประทับใจสถานที่แห่งนี้เช่นกันเหมือนกับผม สถานที่แห่งนี้ยังคงเก็บไว้ในความทรงจำเสมอ แม้จะไม่ได้มาอีกแล้วแต่ผมก็จะจำไม่เคยลืมครับ ดอยม่อนจอง