สวัสดีค่า เราเป็นเด็กปีหนึ่งที่ตอนแรกๆตอนนั้นเราอยากลองไปเรียนต่างจังหวัด แล้วปิดเทอมถึงจะได้กลับบ้าน สังคมเพื่อนก็โดยรวมก็ถือว่าพอใช้ได้นะคะ
คือเราเป็นคนที่เฟรนลี่ไม่ได้หยิ่งแต่ว่าเราก็ไม่มีเพื่อนสนิทหรือคนที่คอยรับฟังเราเลย เรารู้สึกไม่สะดวกเวลาเดินทางเพราะต้องต่อรถเป็นทอดๆ และที่สำคัญคืออยู่เป็นเด็กหอในค่ะ ไม่ได้เอารถมาใช้ไปไหนแต่ละทีลำบากมากเลยค่ะ เพราะไม่มีคนรู้จักเลย เราไม่ได้มีปัญหาเรื่องเรียนค่ะ แต่ว่ามีปัญหาเรื่องการใช้ชีวิต ที่วนลูปอยู่ทุกวันรู้สึกว่าน่าเบื่อ บวกกับเจอรูมเมทที่ไม่ค่อยโอเค ย้ายห้องไม่ได้ต้องย้ายหออย่างเดียว🥲 มีแพลนจะกลับมาเรียนใกล้บ้านค่ะเรียนสาขาเดิมใช้การเทียบโอนเกรดจากมอเดิม รับมือยังไงคะกับความคิดที่รู้สึกผิดต่อพ่อแม่ที่ทำให้เขาผิดหวังจากตัวเรา แต่ครอบครัวเราไม่ได้ว่าอะไรนะก็โอเค เขาแค่บอกว่าเรียนที่ไหนก็ได้ถ้ามั่นใจว่าจบ แต่คือเราอยากจัดการกับความรู้สึกตัวเองค่ะรู้สึกว่าเรียนมาจะครบ1ปีแล้ว เสียดายเวลาทำให้รู้สึกสับสนกับการตัดสินใจของตัวเอง และรู้สึกแย่ค่ะ
อยากถามความรู้สึกจากคนที่ซิ่ว ย้าย หรือดรอปว่าจัดการกับความรู้สึกที่ตีกันในหัวอย่างไรคะ?🥺
อยากเรียนใกล้บ้าน
คือเราเป็นคนที่เฟรนลี่ไม่ได้หยิ่งแต่ว่าเราก็ไม่มีเพื่อนสนิทหรือคนที่คอยรับฟังเราเลย เรารู้สึกไม่สะดวกเวลาเดินทางเพราะต้องต่อรถเป็นทอดๆ และที่สำคัญคืออยู่เป็นเด็กหอในค่ะ ไม่ได้เอารถมาใช้ไปไหนแต่ละทีลำบากมากเลยค่ะ เพราะไม่มีคนรู้จักเลย เราไม่ได้มีปัญหาเรื่องเรียนค่ะ แต่ว่ามีปัญหาเรื่องการใช้ชีวิต ที่วนลูปอยู่ทุกวันรู้สึกว่าน่าเบื่อ บวกกับเจอรูมเมทที่ไม่ค่อยโอเค ย้ายห้องไม่ได้ต้องย้ายหออย่างเดียว🥲 มีแพลนจะกลับมาเรียนใกล้บ้านค่ะเรียนสาขาเดิมใช้การเทียบโอนเกรดจากมอเดิม รับมือยังไงคะกับความคิดที่รู้สึกผิดต่อพ่อแม่ที่ทำให้เขาผิดหวังจากตัวเรา แต่ครอบครัวเราไม่ได้ว่าอะไรนะก็โอเค เขาแค่บอกว่าเรียนที่ไหนก็ได้ถ้ามั่นใจว่าจบ แต่คือเราอยากจัดการกับความรู้สึกตัวเองค่ะรู้สึกว่าเรียนมาจะครบ1ปีแล้ว เสียดายเวลาทำให้รู้สึกสับสนกับการตัดสินใจของตัวเอง และรู้สึกแย่ค่ะ
อยากถามความรู้สึกจากคนที่ซิ่ว ย้าย หรือดรอปว่าจัดการกับความรู้สึกที่ตีกันในหัวอย่างไรคะ?🥺