เบื่อบ้างเป็นธรรมดา

กระทู้สนทนา

แต่งกลอน

ออกพรรษาแล้ว

ไร้ริ้วผิวแผ่วสายลมหนาว

และหวามไหวไม่มีแม้ข่าวคราว

เหมันต์มิก้าวเข้ามาเยือน

ในความหงอยเหงา

ใต้ร่มเงาดายเดียวเปล่าเปลี่ยวเพื่อน

ขับกล่อมเพลงลมหนาวกับดาวเดือน

ยิ่งดูเหมือนหนาวนิ่งยิ่งเหงางม

เหมันตฤดูพรูมาช้า

หรือตัวข้าหนาวเนื้อจนเหลือข่ม

รอลมหนาวโชยไล้ใจซอมซม

หนาวไม่สมลมไม่มาอารมณ์ไร้

แหนงหน่ายการเมืองเรื่องจงรัก

หวังลมหนาวกราวกวักทักหวามไหว

ลมไม่มีหนาวไม่มาข้าเหว่ใจ

จารกลอนให้หายเบื้อเผื่อหนาวมา

สมาชิกหมายเลข 7187963

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

สุนันท์ยา

บุษบา ท่าพระ

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ แต่งกลอน

{room_name}