รู้สึกเคว้งคว้างเหมือนไม่มีใครในชีวิต

ผมรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ผม เด็กๆ ประธม จนตอนนี้ ผมปี1 ตอนนี้ผมไม่เพื่อนสักคนในชีวิต เพราะผมย้าย รร บ่อยมาก เพราะไม่ค่อยอยากไป รร ตอนนี้ผม 18 ใกล้ จะ19 ก็พึ่งมารู้ ว่าพ่อที่เลี้ยงผมว่า ก็ไม่ใช่พ่อจริงๆ มีพี่น้อง4 ผมคนโต อีก3คน พ่อเดียวกันหมดเลยครับ ย้ายมาอยู่คนละบ้านกับเขามาทำวานเซเว่น ก็เจอเพื่อนร่วมงานที่พูดทำร้ายจิตใจ ซ้ำแล้วซ้ำเร่า ผมรู้สึกว่าในชีวิตถึงผมจะโกรธ จะไม่ชอบที่พูดสุดท้ายผมก็ง้อพี่เขา เพราะผมจะอยู่ในที่ทำงานไม่ได้ เพราะพี่คนนั้นก็จะบอกทุกคนไม่ให้คุยกับผม ตอนเด็ก น้องคนแรกที่คนละพ่อ ก็เอาของเล่น พระที่ยายที่ซื้อ หรือแม้กระทั่งโทรสัพของผมพังหมด ตอนพ่อ ก็พูดกับผมว่า เป็นพี่ต้องเสีย สละให้น้อง คงเหลือแต่ พระ ที่กรอบแตก เพราะลูกชายมันทำ คงเหลืออยู่กับผม ที่แม้กระทั่งของขวัญวันเกิด ผมตอนเด็ก ผมก็จะได้ ของน้องที่ใช้ ผ่านการซ่อมมาิย่างหนักส่วนน้องชาย ก็ได้ของใหม่ เคยถามแมาเรื่องนี้ แม่ผมให้คำตอบว่า แม่ไม่ได้รวยที่จะซื้อของขวัญวันเกิดให้ผมใหม่ ตอนนี้ผมรู้สึกว่าแหว่ง ไม่มีใครสักคนเลยจรองๆครับ ผมควรทำยังไงดีครับ ควรบอกกับตัวเองว่าอะไร ควรให้กำลังตัวเองแบบไหนดีครับ ขอบคุณมากๆเลยครัย