ไม่เรียนรู้จิต หลงยึดมั่น กลัวนรก เห่อสวรรค์ ไม่มีทางพบหัวใจพุทธศาสนา

อยากถามผู้ทุกท่าน่านที่เขาว่ากันนั่งสมาธิแล้วจะเป็นและกลัวกันไม่อยากให้คนป่วยจิตเวชไปนั่งสมาธิเพราะมาจากการปฏิบัติผิดสายเป็นมิจฉาสมาธิหรือเปล่าคือเน้นเพ่งฌานหลงนิมิตออกไปดูผีดูนรกสวรรค์โดยไม่มีสติสัมป

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตถ้าผิดหรือไม่รอบคอบตกหล่นประการใดก็ขออภัยด้วยทำไมดูเหมือนหลวงตามหาบัวถึงสอเจริญปัญญาาด้วยการพิจารณากายอสุะอย่างเดียววเมื่อเทียบกับศิษย์หลวงปู่องค์อื่นเช่นหลวงปู่ชาหลวงปู่เทสก์หลวง

คือจขกทสงสัยมานานแล้วว่าทำไมฆราวาสนักปฏิบัติภาวนฟหลายคนถึงเน้นทำแต่สมถะเพ่งเอาแต่ฌานสมาบัติอย่างเดียวแบบขาดสติจนบางคนหลงนิมิตจนเพี้ยนก็นาด้วยด้วยยนไม่เจริญวิปัสสนาโดยการเจริญสติปัญญากำหนดรู้หรือพิจารณ

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตเลยสงว่าที่หลวงวงงตามหาบัวและศิษย์ท่านอย่างหลวงพ่ออินทร์ถวายไม่ค่อยสอนฆราวาสปฏิบัติภาวนาตรงๆเป็นเพราะท่านถนัดสอนพิจารณากายซึฆราวาสไม่ถนัดไม่ถูกจริตหรือเปล่าครับขณะเดียวกับศิษยหลวง

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติภาวนาในพระพุทธศาสนาสมาธิที่ถูกต้องที่เป็นฐานในการเจริญปัญญาวิปัสสนาเป็นอย่างไรต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เนื้อรู้ตัวเวลาเคลิ้มเวลาเผลอไปคิดด้วยหรือไม่ครับ แล้วอานาปานสติในพระสูตรที่

ปุถุชน จิต มโน วิญญาณ (ขันธ์) คือสิ่งเดียวกันเพราะความหลง ยึดมั่นถือมั่นด้วยกิเลสตัณหา ว่าจิตเป็นขันธ์ 5 จิตจึงเกิดดับตามขันธ์ 5 ซึ่งเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา พระอรหันต์ จิต เบื่อหน่ายคลา