ความรักที่ดี หรือ รักตัวเอง ?

เรา A อายุ 24 ตอนนี้ มีแฟนที่คบกันมา7 ปี แล้ว คบกันตอนแรกเราอายุ 18 เค้าอายุ ห่างกับเรา 9 ปี เค้าดูแลเราในช่วงแรกๆ แต่เราก็พอมีเงิน เช่าคอนโดอยูาเองตอนนั้น แต่คบกันได้สักพัก เค้าให้เราย้ายเข้าไปอยู่บ้านเค้า แต่เราก็ช่วยค่าใช้จ่ายนะ ค่าไฟ ค่าน้ำ พี่เค้าเปิดร้ายขายของ ที่ตลาดนัด ตอนแรกก่อนโควิด มันก็พออยู่ได้ ช่วยกันค้าขาย จนมาช่วงโควิด ยอดขายไม่ได้แต่รายจ่ายยังมี เราเลยตัดสินใจว่าต้องหาอะไรทำสักอย่าง เพื่อให้มีรายได้ เราก็หาทางทำทุกอย่างเลยให้พอมีรายได้มาช่วยเค้า เค้ารักเรามากนะ ยอมตายแทนได้เลยละ เราเองก็รักเค้ามาก เราทำงานทุกอย่างเท่าที่จะพอหาเงินได้ แม่เราก็เป็นมะเร็ง ต้องใช้เงินเยอะเข้าไปอีก เราเลย เข้าวงการขายคลิปเซ็กซี่ แต่ไม่ถึงขนาดโอลี่แฟนนะ แค่คลิปวีดีโอของเราคนเดียว รายได้มันก็ดีพอสมควรเลย เค้าก็ปิดร้าน และไปหาทำงานประจำ ทำได้อยู่2 ปี ลาออก เพราะมันไม่โตไปไหน เงินเก็บก็ไม่มี เราเริ่ม เป็นคนจ่ายเองทุกอย่าง ตอนคบกันเข้าปีที่4 ค่าข้าวทุกมื้อ ค่าใช้จ่ายในบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ตมือถือของทุกคนในบ้าน ( รวมถึงค่าใช้จ่ายของแม่แฟนด้วย ) เราก็เริ่มพัฒนาตัวเอง เริ่มคิดหางานให้เค้าสามารถทำอยู่บ้านได้ โดยไม่ต้องไปลำบากข้างนอก จนสุดท้ายก็มาทำธุรกิจเล็กๆ อยู่บ้าน ซึ้งเราก็เป็นคนออกทุนอีก พาไปได้1 ปี เราเองก็ยังไม่ได้ กำไรคืน แถมยังต้องจ่ายค่าใช้จ่ายเหมือนเดิม ตอนแรกมันทำได้ โดยไม่ได้คิดมากอะไรคิดแค่ว่าเราครอบครัวเดียวกัน แม่แฟนเค้าก็รักเรานะดีกับเรามากๆ ซักผ้าให้เราด้วย เป็นห่วงเราเหมือนลูกคนนึง ตอนนี่เราเริ่มจะหมดไฟแล้ว รู้สึกว่า ทำไมต้องมานั่งแบกรับภาระอะไร ตัวเค้าเอง ไม่มีเงินเก็บ เเถม มีแต่เบิกตังเรา ค่ากินก็เรา ตอนนี้พี่เค้าก็รู้สึกตัวเเล้วนะ เค้าก็ ไม่อยากเสียเราไป บอกจะพยายามปรับตัวซึ้งเรารู้ว่าแทบเป็นไป ไม่ได้ เพราะเราพูดกับเค้ามาตลอดหลายปีแล้ว ว่าไม่คิดจะเก็บเงินบ้างหรอ แต่เค้าก็ได้แต่บอกว่าพยายามอยู่ แต่ไม่เคยได้ รอบนี้เราหนักจริง ไม่เคยทะเลาะกันหนักเท่ารอบนี้ เราลังเลมาก ระหว่างคนที่รักเราจริงๆ ซึ้งไม่รู้ว่าจะหาได้อีกไหม กับ อนาคตตัวเอง ที่จะได้ไปเริ่มต้นใหม่ ใช้ชีวิตของตัวเอง ทุกวันนี้ บ้านเค้า ที่อยู่เค้าสังคมเค้า เราอยู่กับเค้ามาหลายปีมาก จนไม่รู้ว่าถ้าเลิกกันเราจะไปทางไหน เรามีเงินเก็บนะ ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็พอตั้งหลักได้เลย และเราเองก็ เป็นคนทำงานหาเงินอยู่ตลอด เอาจริงๆ เหมือนมาบ่นให้ฟังมากกว่า เพราะเราเอง ก็ลังเลมาก เราก้าวขาออกจากเค้าไม่ได้ ใจนึงก็ไม่อยากเสียคนที่รักเรามากขนาดนี้ ยอมเราทุกอย่าง อีกใจ ก็อยากไปลองเริ่มต้นชีวิตใหม่ ดูว่าเราจะอยู่ได้ไหม