คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 15
น้องที่เรียนGEด้วยกันที่เมล บางคนเรียนจบก็กลับไทยเลย บางคนยกเลิกคอร์สแล้วกลับเลยก็มี ถามใจตัวเองให้ชัดๆว่ายังไหวกับออสรึเปล่า จะได้ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้ ถ้าต้องหาเงินจ่ายค่าเรียน+ค่าห้อง+ค่ากินเอง มาตัวคนเดียวจะค่อนข้างลำบาก ไหนจะเรียนๆสอบๆ การบ้านเพียบ ใจต้องอดทนและเข้มแข็งมากๆ งานก็อาจจะหายากหน่อยเพราะวีนร.จำกัดชั่วโมง ต้องหางานเรทสูงๆ ถึงจะประคองค่าใช้จ่ายไหว , แถมช่วงนี้อิมลงตรวจร้านที่จ่ายแคชอีก แต่ถ้าทางบ้านสามารถsupportการเงินได้ ไม่เดือดร้อนเท่าไหร่ พี่ว่าลองอดทนเรียนให้จบ9 เดือน แล้วมาตัดสินใจอีกที
เป็นกำลังใจให้นะคะ พี่ก็อยู่เมล
เป็นกำลังใจให้นะคะ พี่ก็อยู่เมล
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 11
แค่ 9 เดือน เดี๋ยวก็จะครบกำหนดแล้ว
ตักตวงความรู้ที่อุตสาห์เสียเงินบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปครับ คิดถึงบ้านก็โทร วิดีโอคอลมา สมัยนี้เทคโนโลยีช่วยให้หายคิดถึงบ้าน มีมากมาย
เมื่อก่อนผมไปเรียนบริสเบน อย่างมากก็แค่โทรศัพท์ ต้องบอกพ่อแม่ไว้จะโทรเวลานี้นะ เวลาอื่นโทรไม่ได้ติดเรียนอกับทำงานพิเศษ
คนที่โน่น ชอบกิจกรรมกลางแจ้ง มีกิจกรรมตามสวนสาธารณะ ห้องสมุด มหาลัย ลองติดตามข่าวประชาสัมพันธ์ที่ร.ร หรือเวปไซต์ แล้วออกไปดูโลก ดูคน ครับ
ค้นหาประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต อย่านั่งคิดถึงแต่บ้าน เสียเงินแล้ว อย่าทำให้ตัวเองเสียเวลาไปเปล่าๆ ไม่กี่เดือนก็กลับแล้ว
ตักตวงความรู้ที่อุตสาห์เสียเงินบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปครับ คิดถึงบ้านก็โทร วิดีโอคอลมา สมัยนี้เทคโนโลยีช่วยให้หายคิดถึงบ้าน มีมากมาย
เมื่อก่อนผมไปเรียนบริสเบน อย่างมากก็แค่โทรศัพท์ ต้องบอกพ่อแม่ไว้จะโทรเวลานี้นะ เวลาอื่นโทรไม่ได้ติดเรียนอกับทำงานพิเศษ
คนที่โน่น ชอบกิจกรรมกลางแจ้ง มีกิจกรรมตามสวนสาธารณะ ห้องสมุด มหาลัย ลองติดตามข่าวประชาสัมพันธ์ที่ร.ร หรือเวปไซต์ แล้วออกไปดูโลก ดูคน ครับ
ค้นหาประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต อย่านั่งคิดถึงแต่บ้าน เสียเงินแล้ว อย่าทำให้ตัวเองเสียเวลาไปเปล่าๆ ไม่กี่เดือนก็กลับแล้ว
hippe ถูกใจ, waiting day ถูกใจ, นาคสีส้ม ถูกใจ, วัยรุ่นผู้เคว้งคว้างกับชีวิต ถูกใจ, รัตนาธิเบต ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7054626 ถูกใจ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ไปเรียนที่ออสแต่ตอนนี้อยากกลับบ้านมาก
ตอนแรกก็คิดว่าถ้าไปเรียน-ทำงาน เราน่าจะแฮปปี้ขึ้น ไปเรียนก็พอโอเคนะคะ แต่เพื่อนก็เหมือนคนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป แบบคลาสหน้าก็ไม่ได้เรียนด้วยกันแล้ว เรื่องงงานก็คือหายากมาก พอได้มาก็ไกลมาก เพื่อนร่วมงานก็ไม่ค่อยจะดี บ่อยครั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เราเหมือนคนหลงทางเลยค่ะ ไม่รู้ตัดสินใจผิดหรือถูกที่ลาออกมาเรียนภาษา พอตอนอยากมาก็อยากมามากๆ พอตอนนี้กลับอยากกลับบ้านมากๆ หลายคนบอกว่าปรับตัว 2 3 เดือน เดี๋ยวก็ดีขึ้น แต่เราอะกำลังจะเข้าเดือนที่ 4 แล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะดีขึ้นเลย ไม่รู้ว่ากำลังต่อสู้อยู่กับอะไรกันแน่ค่ะ
-------------------------------------------------------------------
ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ สำหรับคำแนะนำ เรารู้ค่ะว่าเราไม่เด็กแล้ว จริงๆที่ตัดสินใจมาก็เพราะอยากโตขึ้นให้มากกว่านี้ด้วย เราไม่ใช่คนแบบไม่รู้จักโตนะคะ แต่มันก็มีบางที่เราอ่อนแอ แล้วเราไม่รู้จะทำยังไงให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้สักที เราก็ได้แต่หวังว่า ถ้าเราผ่านเรื่องนี้ไป แล้วมองย้อนกลับมา เราจะมีความสุขกับสิ่งที่เราเลือก และมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่ผ่านเข้ามาแล้วทำให้เราโตขึ้นมากกว่าเดิม