เหนื่อยล้า

0 สุดรอคอย .. ค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา เหมือนพิมพ์ภาคฝากมั่นลงสัญญา ให้ตรึงตราแต่ในน้ำใจเดียว 0 เกิดแต่เมื่อ .. ออดอ้อนเจ้าอ่อนน้อย ที่เฝ้าคอยโต้ตอบให้ลอบเหลียว สายใย-อย่างแฝงเร้น

0 ที่ขอบฟ้าสูงส่ง .. ฤๅจำนงจะอาจคืบเข้าสืบสอย ลิบไกลนั่นดาวเดือน .. ดูเลื่อนลอย เกินจะคล้อยเคลื่อนให้ .. เอื้อม-ไขว่คว้า 0 ที่ขอบฟ้าไกลพู้น .. เหลื่อมจำรูญงามจริงเสียยิ่งกว่า พรับพริ้มคอยแต่งหวัง .. ท

0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว่างเว้น เมื่อเลือนเร้นร่องรอย .. ก็-คอยห

เคยไหม…มีช่วงที่ใจมันเหนื่อยแบบบอกไม่ถูก เหมือนตัวเองยังเดินไปข้างหน้าได้ แต่ความคิดมันวน ความกังวลมันดังเกินไปจนพักไม่ได้จริง ๆ เราก็เป็นหนึ่งในคนนั้นค่ะ อยู่ดี ๆ ช่วงหนึ่งทั้งความเครียด ความก