ออกตัวก่อนว่ายังไงผมก็เชียร์ทีมชาติไทยอยู่แล้วนะครับ
กระทู้นี้ขอพูดถึงประเด็นบทเรียนที่ควรได้รับครับ ( ไม่พูดถึงรูปเกม และปัญหาใดๆ ) คือที่บอกว่าโดนเยอะดีกว่าโดนน้อย เพราะจะได้เรียนรู้และตระหนักได้ถึงความเป็นจริงแบบรู้เรื่องไปเลย ซึ่งดีกว่าโดน 3 - 0 , 4 - 0 มันไม่สะท้อนอะไรออกมา ยังไงก็สู้ไม่ได้อยู่แล้ว แต่แพ้แบบนี้ก็เอาให้มันถึงใจและจดจำนานๆ ไปเลย อย่างน้อยที่สุดคือรู้จักเค้า และ"รู้จักเรา"มากขึ้นกว่าเดิม
ความรู้สึกคล้ายกับตอนดูฟุตบอลหญิงที่ไทย เจอ อเมริกา แล้วแพ้ไป 13 - 0 เลย คือแบบตระหนักถึงระดับของตัวเราได้เลย ว่าแข่งกันไม่ได้ ซึ่งมันก็คือโลกแห่งความจริงที่โหดร้ายนะ แค่เราอยู่ในจุดที่ได้ไปแข่ง และ"ต้องไปแข่ง"ตรงนั้นเฉยๆ หลังจากนั้นผมรู้สึกว่าบอลทีมชาติหญิงถูกดรอปความสนใจไปเยอะประมาณหนึ่งเลย สุดท้ายผมภูมิใจในการแข่งขันระดับที่เราแข่งกับเค้าได้ และถ้ามีโอกาสได้แข่งระดับสูงต่อ ก็ยังพร้อมเห็นความเป็นจริงเสมอ
กับฟุตบอลชายทีมชาติไทยวันนี้ก็เศร้าใจกับผลการแข่งขันที่แบบโดนขนาดนี้ แต่นี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนบางอย่าง จะแย่ไปอีก หรือดีขึ้นไปก็แล้วแต่ ให้เป็นไปตามกลไกของมัน... เกมกีฬามีมากกว่าแพ้ชนะ อย่างน้อยที่สุด ก็ได้ดูทีมชาติไทยแข่งกับทีมชาติต่างชาติ ได้เห็นเพื่อนร่วมโลกเล่นกับเรา, เห็นความบางอย่างที่ซ่อนอยู่, และหวังว่าจะเห็นการปรับปรุง สุดท้ายไม่ได้คาดหวังว่าต้องเก่งระดับสู้ยุโรปได้ แต่ก็ไม่ควรแย่ขนาดนี้เช่นกัน ไม่เช่นนั้นก็คงสนุกกันได้แค่อาเซียน แต่ส่ายหน้าเมื่อออกจากกรอบ แล้วเจอ"ระบบที่ดีกว่า"
บอลนอกแค่สะใจ บอลไทยอยู่ในสายเลือด
การที่ทีมชาติไทยโดนยิงเยอะ ก็ดีกว่าการโดนน้อย
กระทู้นี้ขอพูดถึงประเด็นบทเรียนที่ควรได้รับครับ ( ไม่พูดถึงรูปเกม และปัญหาใดๆ ) คือที่บอกว่าโดนเยอะดีกว่าโดนน้อย เพราะจะได้เรียนรู้และตระหนักได้ถึงความเป็นจริงแบบรู้เรื่องไปเลย ซึ่งดีกว่าโดน 3 - 0 , 4 - 0 มันไม่สะท้อนอะไรออกมา ยังไงก็สู้ไม่ได้อยู่แล้ว แต่แพ้แบบนี้ก็เอาให้มันถึงใจและจดจำนานๆ ไปเลย อย่างน้อยที่สุดคือรู้จักเค้า และ"รู้จักเรา"มากขึ้นกว่าเดิม
ความรู้สึกคล้ายกับตอนดูฟุตบอลหญิงที่ไทย เจอ อเมริกา แล้วแพ้ไป 13 - 0 เลย คือแบบตระหนักถึงระดับของตัวเราได้เลย ว่าแข่งกันไม่ได้ ซึ่งมันก็คือโลกแห่งความจริงที่โหดร้ายนะ แค่เราอยู่ในจุดที่ได้ไปแข่ง และ"ต้องไปแข่ง"ตรงนั้นเฉยๆ หลังจากนั้นผมรู้สึกว่าบอลทีมชาติหญิงถูกดรอปความสนใจไปเยอะประมาณหนึ่งเลย สุดท้ายผมภูมิใจในการแข่งขันระดับที่เราแข่งกับเค้าได้ และถ้ามีโอกาสได้แข่งระดับสูงต่อ ก็ยังพร้อมเห็นความเป็นจริงเสมอ
กับฟุตบอลชายทีมชาติไทยวันนี้ก็เศร้าใจกับผลการแข่งขันที่แบบโดนขนาดนี้ แต่นี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนบางอย่าง จะแย่ไปอีก หรือดีขึ้นไปก็แล้วแต่ ให้เป็นไปตามกลไกของมัน... เกมกีฬามีมากกว่าแพ้ชนะ อย่างน้อยที่สุด ก็ได้ดูทีมชาติไทยแข่งกับทีมชาติต่างชาติ ได้เห็นเพื่อนร่วมโลกเล่นกับเรา, เห็นความบางอย่างที่ซ่อนอยู่, และหวังว่าจะเห็นการปรับปรุง สุดท้ายไม่ได้คาดหวังว่าต้องเก่งระดับสู้ยุโรปได้ แต่ก็ไม่ควรแย่ขนาดนี้เช่นกัน ไม่เช่นนั้นก็คงสนุกกันได้แค่อาเซียน แต่ส่ายหน้าเมื่อออกจากกรอบ แล้วเจอ"ระบบที่ดีกว่า"
บอลนอกแค่สะใจ บอลไทยอยู่ในสายเลือด