สวัสดีดีค่ะ เรามีเรื่องขอเราจะเล่าให้ทุกคนฟังค่ะ แต่ก่อนเราเป็นคนชอบอะไรเท่ๆค่ะ ชอบเล่นกับผู้ชาย ชอบแต่งตัวเท่า ไม่ชอบใส่กระโปรงเลยค่ะ จนเราขึ้นมัธยม รร.ของเรา ให้ตัดผมทรงอะไรก็ได้ เราก็เลยตัดผมสั้นค่ะ เพื่อนๆ ญาติๆ คนรอบตัวเราก็ต่างคิดว่าเราเป็นทอม(ขออนุญาตให้คำนี้นะคะ) แต่เราไม่ได้เป็นนะคะ เราชอบผู้ชาย แต่เราแค่ชอบแต่งตัว ชอบอ่ะไรๆ ที่มันเป็นไสตลส์นี้ เราก็อธิบายไปก็ไม่มีใครเชื่อเราเลย มีแต่แม่มีคอยบอกเราว่าอย่าไปสนใจเราก็เป็นผญ.คนนึงที่ชอบอะไรเท่ๆแบบนี้อ่ะค่ะ ตอนนั้นเราก็มีแฟนค่ะ ญาติๆก็ถามว่ามีแฟนเป็นผช.หรอ แล้วเขาก็บอกเราว่า อย่าฝืนตัวเองเลย (คือแบบงงมาก)
ไม่ว่าจะอธิบายสารพัดขนาดไหน ก็ไม่มีใครยอมฟังเลยค่ะ บางครั้งก็แซว บางคนถึงกับบูลลี่เลยค่ะ จนแฟนเราทนไม่ไหวเลยขอเลิก ตอนนั้นคือเศร้าโครตๆแถมเวลาออกไปข้างนอกก็ต้องระแวง ว่าจะมีคนมาแซวไหม มาบูลลี่ไหม เพราะว่าเราโดนทุกวันค่ะ ถ้าวันไหนไม่ออกจากบ้านก็ดีไป แต่ตอนนนี้เราอยู่ม.ปลายแล้ว เราย้ายมาอยู่ในเมืองกับแม่แล้วค่ะ เรามีความสุขมากไม่ต้องทนฟังคำพูด คำแซว คำถามต่างไปแล้วล่ะค่ะ ใครที่มีเรื่องแบบเราก็เล่าสู่กันฟังได้นะคะ
ตัดผมสั้นทำไมชอบผู้ชาย
ไม่ว่าจะอธิบายสารพัดขนาดไหน ก็ไม่มีใครยอมฟังเลยค่ะ บางครั้งก็แซว บางคนถึงกับบูลลี่เลยค่ะ จนแฟนเราทนไม่ไหวเลยขอเลิก ตอนนั้นคือเศร้าโครตๆแถมเวลาออกไปข้างนอกก็ต้องระแวง ว่าจะมีคนมาแซวไหม มาบูลลี่ไหม เพราะว่าเราโดนทุกวันค่ะ ถ้าวันไหนไม่ออกจากบ้านก็ดีไป แต่ตอนนนี้เราอยู่ม.ปลายแล้ว เราย้ายมาอยู่ในเมืองกับแม่แล้วค่ะ เรามีความสุขมากไม่ต้องทนฟังคำพูด คำแซว คำถามต่างไปแล้วล่ะค่ะ ใครที่มีเรื่องแบบเราก็เล่าสู่กันฟังได้นะคะ