คือเราสนใจในพุทธมากขึ้นในช่วงนี้ตั้งมั่นว่าจะสวดมนต์นั่งสมาธิทุกเช้าเย็น เราทำแล้วสุขใจจริงอันนี้เรามองว่ามันดีแต่กลับกันพอเราพยายามศึกษาธรรมกลับเครียด กดดันตัวเอง ไม่สบายใจเลยแม้แต่น้อยกลับกันพอเราทำความดีเช่นช่วยเหลือเพื่อน  ช่วยพ่อช่วยแม่เรากลับรู้สึกดีแบบดีจริง อันนี้เป็นกระทู้สุดท้ายแล้วผมเครียดกับมันมามากแล้วทุกข์แบบที่ไม่เคยทุกข์มาก่อนมา3-4วันแล้วอยากปล่อยมัน เราคิดว่าแค่ทำดี ช่วยเพื่อน ช่วยพ่อช่วยแม่ก็สุขพอแล้ว ยิ่งนั่งสมาธิกับสวดมนต์ยิ่งสบายใจแต่ฟังธรรมหรือหาว่าสิ่งใดคือบาปเรากลับทุกข์ใจ อยากรู้ว่าเราควรแบบปล่อยมันไหมในที่นี้คือไม่ต้องศึกษาธรรมต่อแล้วเพราะเราศึกษาจนรู้เรื่องบาป บุญอย่างพอสังแคปแยกออกสิ่งใดดีสิ่งใดเลวได้ คิดว่าเราควรพอไหมเพราะยิ่งค้นหายิ่งทุกข์
ส่วนใครที่บอกให้ผมฟังธรรมนะครับผมฟังธรมมอยู่ครับช่วงนี้มันก็ดีครับ ดีกว่าผมมาอ่านว่าสิ่งไหนทำแล้วบาปมั้งเพราะอะไรไม่รู้เหมือนกัน