เราควรทำไง?

เรื่องมีอยู่ว่าเรามีเพื่อนสนิทคนนึงเขาชอบยืมเครื่องสำอางคนอื่นในกลุ่ม แล้วเราเป็นคนที่มีเครื่องสำอางเยอะที่สุดในกลุ่ม เขามักจะมาขอยืมใช้ของเราประจำ แต่ของเขามีนะแต่ไม่เอามาเลยสักอัน มายืมเพื่อนคนอื่น

อย่างที่ตั้งหัวข้อไปเลยค่ะ เหนื่อยมาก ไม่รู้เวรกรรมอะไร ต้องทนกับคนแบบนี้ ไม่มีความเป็นผู้นำไม่มีความรับผิดชอบหรือดิ้นรนอะไรเลย งานในบ้านก็นั่งเฉย ขยะที่เพ่นพ่านเช่นถุงขนม เดินผ่านไปผ่านมาก็อยู่แบบนั้

คือวันนั้นมีเพื่อนเราคนหนึ่งทักไลน์มาขอยืมเงิน นางอ้างเหตุว่าไม่มีตังค์กินข้าว และค้างค่าน้ำค่าไฟ ไม่มีตังค์จ่าย เราก็คิดนะว่าจะให้ยืมดีมั้ย แล้วนางก็บอกอีกว่าให้เพื่อนยืมเงินไปแต่เพื่อนนางยังไม่คืน น

ถึง คุณยายสุดที่รัก ตอนนี้หนูสบายดี แต่ก็ยังมีหนี้สินเหมือนเดิม แย่จังเลยเนอะ ผ่านมา3ปีแล้วหนูเองก็ยังห่วยเหมือนเดิม แต่ตลอด 3 ปีที่ผ่านมาหนูเก่งเรื่องนึง คือการมีชีวิตไปวันๆเพื่อใครบางคนที่รักหนู หน

วันที่ 6 ก.พ 68 เวลาช่วง 11:30กว่าๆได้ มีสายนึงจาก บริษัทเน็ตค่ายแดง โทรมาบอกเราว่า มีคนเอาข้อมูลเราไป ใช้ในทางที่ไม่ดี นำชื่อเราไปเปิด เบอร์ แล้ว ทำผิด พรบ.คอม บลาๆ ให้เราดำเนินเรื่อง เข้าบันทึกประจำ

ฉันอยู่บ้านดับน้าสาวบ้านนี้ฉันอยู่มาตั้งเเต่เด็กๆสมัยก่อนทำเกษตรทำนาเเละเลี้ยงวัวปัจจุบันเลี้ยงเเต่วัวยายฉันเสียไปละ 5 เดือน แกสั่งเสียไว้ว่าให้บ้านหลังนี้ให้ฉันกับน้าอยู่ด้วยกันดูเเลบ้านเเต่น้าฉันนิส

น้องคนนี้ไม่ใช่น้องแท้ๆ ของเรรานะคต้นต่นเลยนะคะจุดเริ่มต้นเลนนะคะ เหมือนตั้งแต่่มีน้องทุกอย่างเปลี่ยนไปเลยค่ะไม่มีใครสนใจความรู้สึกเราเลย ตอนนั่นที่น้องซื้อหนม 1กว่าเเราเพียงขนม5บาท1ชิ้นตอนทเขาไม่ให้ค

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่ทำงานได้10กว่าปี ก็มีปัญหาแต่เรื่องๆเงินๆ ซึ่งไม่ได้เกิดจากเรา เกิดจากคนในครอบครัวเราตลอด เหนื่อยและหนักใจมาก ไม่แม่ก็น้า ไม่น้าก็ยาย ไม่ยายก็น้อง เราให้เงินเดือนแม่ตลอดนะ ไม่

สวัสดีค่ะหนูอายุ14ปี ตามหัวข้อเลยค่ะคือหนูกังวลเกี่ยวกับชีวิตว่าจะทำยังไงต่อดี ขอเท้าความก่อนนะคะว่าหนูพ่อแม่กับแม่ของหนูยังไม่ได้หย่าร้างกันแต่แค่พ่อแยกไปทำงานที่ต่างจังหวัดบางครั้งเขาก็แวะ

เรามีพี่ชายหนึ่งคนค่ะเค้าอายุ 35แล้ว มีงานทำแต่แบบไม่เป็นหลักแหล่งชอบเปลี่ยนงานบ่อยเพราะทำไม่ค่อยทน ต้องบอกแบบนี้ก่อนค่ะคือตอนนี้เราย้ายมาทำงานอยู่จังหวัดระยอง ซึ่งพี่ชายเราอยู่ต่างจังหวัดกับแม่ ซึ่งต