โดนนอก ไปต่อยังไง

คบกับแฟนที่เป็นผญ.มาเป็นปีแล้วค่ะอยู่ด้วยกันตลอดเราอยู่ปี4ปีสุดท้ายเช่าหอด้วยกัน แรกๆเรารักกันมากๆเลยค่ะ หลังๆเราเริ่มมีปัญหา จากเราเป็นคนชอบไปร้านเราก็ไม่ไปแล้วค่ะ เพราะว่าคุณแม่ไม่สบายเลยไม่อยากออกไป เราก็เริ่มอ่านหนังสือหนักมากอยากมีอนาคตดีๆ ไม่อยากให้คุณแม่เครียดไปกับเรา  เราเริ่มไม่ออกไปใช้ชีวิตตอยกลางคืนเหมือนเมือก่อน แต่แฟนยังกินยังเที่ยวเราก็ปล่อยไม่ได้อะไร ไม่ค่อยห้าม กลัยมาห้องบางทีก็6โมง ตี5 แบบนี้เป็นเดือนๆ เราเคยห้ามเขานะคะว่าอย่าไปบ่อยนะตังค์ไม่ค่อนมีสงสารที่บ้านเขา มีเรื่องหนี้สินที่มาจากการพนันที่เขาสร้างไว้ด้วยค่ะแต่คุณแม่เขาก็ใช้ให้แต่ก็ยังไม่หมดเราก็เตือนเขาเรื่องนี้ เวลาที่เขาจะออกไปเที่ยว เรานอนคิดนะคะว่าแบบเรายู่กับคนแบบนี้ได้จริงๆหรอ  จนเวลามันผ่านไปเรื่อยๆ วันนั้นเราไปทานข้าวกับพี่สาว แล้วก็ไปต่อที่ร้านเหล้า คือเราเริ่มจะออกมาใช้ชีวิตให้มันสดใสบ้างแล้วเพราะว่าคุณแม่ก็เริ่มดีขึ้นมากๆ เราก็เริ่มเมาเลยให้เพื่อนมารับกลับห้องเพื่อนเลยชวนขึ้นไปข้างบน นั่งกินเบีบร์ต่อบนห้องเพื่อนเราค่ะ ผ่านไปสัก30นาที เพื้อนบอกว่าถ้าแบบวันนี้กูไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ฟังกูคงรู้สึกผิดต่อมาก แฟนเวลาไปร้านเหบ้าเขาไปนัวเนียกับผู้ชายนะ ที่กลับช้าเพราะเขาขอดับผู้ชายว่าอยากอยู่ต่อไม่ยากให้กลับ เขาเอาโทรศัพท์ที่เราให้เขาไปใช้ไปถ่ายรูปนัวกับมือเบสของร้าน  เราได้ยินแบบนี้ก็โกรธมากค่ะ กลับห้องมาเราก็บอกเลิกเขาแต่ทุกอย่างมันยังไม่จบ เราพึ่งได้รู่ความจริงจากเพื่อนอีกคนว่าเขามีอีกไอจี1 เอาไว้คุยกับผู้ชาย มีคนแคปแชทลง คือสรุป เขาทำทุกอย่างมีไอจีคุยกับผู้ขายมาเกือบเดือน เวลาออกไปร้านก็เจอกัน ที่สำคัญเขาเอาผู้ชายมานอนห้องที่เราแชร์กัน เขาขับรถเราไปหาอีกคน มีผู้ชายมากมายที่เขาไปหาและคุยไม่ใช่แค่คนเดียว ทุกวันนี้เขาขอโอกาส ยอมตัดโซเซียล ทุกวันนี้ไม่มีทส.ใช้ เขาบอกว่าเขาขอโทษ มันแค่พบาดไปแต่ไม่เคยมีอะไรกับใครที่ผ่านมา เราเห็รแชทเขาคุยกับเพื่อนในวันที่ผู้ชายมานอนห้องนะคะว่าเขาบอกเพื่อนว่า มาหาหน่อย ไม่อยากให้ผู้ชายคนนี้อยู่ด้วย  เราพยายามให้โอกาสเขากอดเขา แต่เหมือนว่าเราไม่ได้รักเขาแล้ว บางทีก็แค่คิดถึงเขาเป็นคนที่เป็นห่วงเรามากที่สุดเลย วันนี้เจาพยายามจะปรับปรุงมันให้ดีขึ้นเรามองเห็น แต่ว่าเราเองตอนนี้ที่หมดไปแล้วความรู้สึกพวกนั้น เราควรทำยังไงดีคะ ให้อภัยและกลับมารักมันยากไปสำหรับเรา แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้