สวัสดีค่ะ เขียนกระทู้นี้ครั้งแรกนะคะ อยากทราบความคิดเห็นของทุกคน รบกวนไม่ดราม่านะคะ
ขอเล่าก่อนนะคะ เราอายุ21 ปีค่ะ ตอนนี้ไม่ได้เรียนแล้ว ทำงานอยู่แถวบ้าน อาศัยอยู่กับแม่2 คนค่ะ คือ ก่อนแม่จะมีพฤติกรรมแปลกๆ ก่อนหน้านี้ ตั้งแต่สมัยเราอยู่อนุบาล จนถึงประถม แม่เราชอบไปวัดมากเลยค่ะ แต่ไม่ใช่วัดแถวบ้าน(เราเป็นคนหนองคาย)แต่แม่ไปวัดใหญ่ที่อยู่จังหวัดปทุมธานี(เชื่อว่าหลายคนรู้จัก) แม่ไปบ่อยมากค่ะ ไปอาทิตย์ละครั้งจำได้ ไม่รู้ว่าที่นั่นมีอะไร แม่ชอบลากเราไปด้วยทุกครั้ง เราไม่ค่อยอยากไปเนื่องจากมันไกลมาก กลับมาเรียนไม่เคยทันเลยค่ะ แต่แม่ก็จะบังคัเเราไปทุกครั้งเลยค่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต
ตอนเราอายุ 18 ก่อนจะจบ ม.6 พ่อเราเกิดอุบัติเหตุ นอนติดเตียง 6 เดือน แม่เราเป็นคนดูแลค่ะ ไม่ว่าจะดูดสเลด พลิกตัว ป้อนข้าว เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ทุกอย่างค่ะ ที่บ้านพ่อจะเป็นคนหาเงินอยู่เดียวค่ะ เรามีหน้าที่เรียน แม่เราเป็นคนลาว ไม่ได้ทำงาน ตั้งแต่ที่แม่เริ่มไปวัดนั้นบ่อยๆ พ่อก็เลิกให้เงินแม่ใช้ เพราะแม่ชอบเอาเงินไปทำบุญกับวัดนั้นตลอด พ่อเป็นคนหาเงินทุกอย่าง ซื้อกับข้าวเข้าบ้าน จ่ายค่าน้ำค่าไฟ จนพ่อเกิดอุบัติเหตุ เราเลยต้องไปทำงาน ทำงานไปเรียนไป ตื่นเช้า เลิกงานดึก อยู่อย่างนี้ จน6 เดือนพ่อเสียชีวิต หลังจากนั้นแม่ก็มีอาการหนักขึ้น แม่ชอบสวดมนต์ตามบทสวดของวัดนั้น ทำวัตรเช้า-เย็น นั่งสมาธินานๆ ไม่เอาโลกภายนอก ไม่ออกบ้าน ชอบสวดมนต์เสียงดังๆ เหมือนสวดประชดเราเวลาเราเลิกงานกลับบ้าน บางทีก็หัวเราะแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ซึ่งบางทีเราก็หลอนมาก เวลาไม่พอใจอะไรเราก็จะทำแบบนี้ใส่ตลอด คือสวดมนต์เสียงดังๆใส่ (ห้องแม่อยู่ติดกับห้องเรา ไม่มีประตูทั้ง2ห้องค่ะ ปลวกแทะ🥲) บ้านเราไม่ได้มีเงินมากนัก เราเลยต้องทำงานหนักมาก เราไปเรียนมหาลัยได้2 ปีแล้วลาออกมาทำงาน(ตอนเรียนเราทำงานไปเรียนไปแต่งานที่ทำหนักมากเลยไม่ไหว ร่างกายทรุดปวดหลัง ขยับตัวไม่ได้) เราหาเงินส่งตัวเองเรียนไม่ไหว ต้องส่งให้แม่ด้วย เป็นช่วงที่เราดาวน์มาก เลยตัดสินใจออกกลับมาอยู่บ้าน แม่เราก็เป็นเหมือนเดิมเลยค่ะ ไม่สุงสิงกับใคร ชอบพูดแต่เรื่องทางโลกทางธรรม เรากลับมาทำงานอยู่บิ๊กซีมินิ ซึ่งทำควบคุมกับงานที่ร้านอาหารกับคนรู้จัก เหนื่อยมากๆ เรากลับบ้านมานอน ก็นอนไม่หลับเพราะแม่สวดมนต์อยู่อย่างนั้น ทุกวัน แม่ทำงานบ้านนะคะ ทำกับข้าวให้กินบ้าง ซักผ้าให้บ้างค่ะ ปัจจุบันแม่ก็ยังเป็นงี้อยู่ค่ะ ซึ่งเราไม่ค่อยชอบเลย เราเลยมาอยู่กับแฟนอยู่บ้านใกล้ๆกัน เรากลับบ้านทุกวัน แต่ไม่ได้นอนที่บ้าน มานอนกับแฟน ซื้ออาหารกับข้าวไปให้แม่กิน แต่ช่วงนี้แม่ไม่ค่อยได้ไปวัดนั้นแล้วค่ะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาแม่เป็นแบบนี้มาตลอด เราไม่ค่อนมีเวลาอยู่กับแม่ เพราะเราทำงาน2ที่ เช้า 08:30-23:00 เลยค่ะ เราทำงานควบ มีเงินกินใช้ไปวันๆ ไม่มีตังเก็บ ส่วนมากก็ซื้อกับข้าวเข้าบ้าน เที่ยวบ้างตอนเครียดๆ หลายครั้งเรารู้ว่าแม่น้อยใจเรา แต่เราไม่ค่อยกล้าพูดเรื่องที่แม่ชอบทำเสียงดังใส่เรา เราผิดมั้ยคะ ที่ไม่มีเวลาให้แม่ เพราะถ้าเราไม่ทำงาน เราก็ไม่มีเงินเลยค่ะ ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ แม่เราแปลกไหมคะ เราไม่ค่อยชอบนิสัยนี้ท่านเท่าไหร่ แต่ทำได้แค่จัดการตัวเอง พูดอะไรไปก็ไม่เคยฟัง เอาแต่เรื่องธรรมะมาอ้างตลอดเลยค่ะ
เราต้องทำยังไงกับพฤติกรรมแปลกๆของแม่คะ
ขอเล่าก่อนนะคะ เราอายุ21 ปีค่ะ ตอนนี้ไม่ได้เรียนแล้ว ทำงานอยู่แถวบ้าน อาศัยอยู่กับแม่2 คนค่ะ คือ ก่อนแม่จะมีพฤติกรรมแปลกๆ ก่อนหน้านี้ ตั้งแต่สมัยเราอยู่อนุบาล จนถึงประถม แม่เราชอบไปวัดมากเลยค่ะ แต่ไม่ใช่วัดแถวบ้าน(เราเป็นคนหนองคาย)แต่แม่ไปวัดใหญ่ที่อยู่จังหวัดปทุมธานี(เชื่อว่าหลายคนรู้จัก) แม่ไปบ่อยมากค่ะ ไปอาทิตย์ละครั้งจำได้ ไม่รู้ว่าที่นั่นมีอะไร แม่ชอบลากเราไปด้วยทุกครั้ง เราไม่ค่อยอยากไปเนื่องจากมันไกลมาก กลับมาเรียนไม่เคยทันเลยค่ะ แต่แม่ก็จะบังคัเเราไปทุกครั้งเลยค่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต
ตอนเราอายุ 18 ก่อนจะจบ ม.6 พ่อเราเกิดอุบัติเหตุ นอนติดเตียง 6 เดือน แม่เราเป็นคนดูแลค่ะ ไม่ว่าจะดูดสเลด พลิกตัว ป้อนข้าว เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ทุกอย่างค่ะ ที่บ้านพ่อจะเป็นคนหาเงินอยู่เดียวค่ะ เรามีหน้าที่เรียน แม่เราเป็นคนลาว ไม่ได้ทำงาน ตั้งแต่ที่แม่เริ่มไปวัดนั้นบ่อยๆ พ่อก็เลิกให้เงินแม่ใช้ เพราะแม่ชอบเอาเงินไปทำบุญกับวัดนั้นตลอด พ่อเป็นคนหาเงินทุกอย่าง ซื้อกับข้าวเข้าบ้าน จ่ายค่าน้ำค่าไฟ จนพ่อเกิดอุบัติเหตุ เราเลยต้องไปทำงาน ทำงานไปเรียนไป ตื่นเช้า เลิกงานดึก อยู่อย่างนี้ จน6 เดือนพ่อเสียชีวิต หลังจากนั้นแม่ก็มีอาการหนักขึ้น แม่ชอบสวดมนต์ตามบทสวดของวัดนั้น ทำวัตรเช้า-เย็น นั่งสมาธินานๆ ไม่เอาโลกภายนอก ไม่ออกบ้าน ชอบสวดมนต์เสียงดังๆ เหมือนสวดประชดเราเวลาเราเลิกงานกลับบ้าน บางทีก็หัวเราะแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ซึ่งบางทีเราก็หลอนมาก เวลาไม่พอใจอะไรเราก็จะทำแบบนี้ใส่ตลอด คือสวดมนต์เสียงดังๆใส่ (ห้องแม่อยู่ติดกับห้องเรา ไม่มีประตูทั้ง2ห้องค่ะ ปลวกแทะ🥲) บ้านเราไม่ได้มีเงินมากนัก เราเลยต้องทำงานหนักมาก เราไปเรียนมหาลัยได้2 ปีแล้วลาออกมาทำงาน(ตอนเรียนเราทำงานไปเรียนไปแต่งานที่ทำหนักมากเลยไม่ไหว ร่างกายทรุดปวดหลัง ขยับตัวไม่ได้) เราหาเงินส่งตัวเองเรียนไม่ไหว ต้องส่งให้แม่ด้วย เป็นช่วงที่เราดาวน์มาก เลยตัดสินใจออกกลับมาอยู่บ้าน แม่เราก็เป็นเหมือนเดิมเลยค่ะ ไม่สุงสิงกับใคร ชอบพูดแต่เรื่องทางโลกทางธรรม เรากลับมาทำงานอยู่บิ๊กซีมินิ ซึ่งทำควบคุมกับงานที่ร้านอาหารกับคนรู้จัก เหนื่อยมากๆ เรากลับบ้านมานอน ก็นอนไม่หลับเพราะแม่สวดมนต์อยู่อย่างนั้น ทุกวัน แม่ทำงานบ้านนะคะ ทำกับข้าวให้กินบ้าง ซักผ้าให้บ้างค่ะ ปัจจุบันแม่ก็ยังเป็นงี้อยู่ค่ะ ซึ่งเราไม่ค่อยชอบเลย เราเลยมาอยู่กับแฟนอยู่บ้านใกล้ๆกัน เรากลับบ้านทุกวัน แต่ไม่ได้นอนที่บ้าน มานอนกับแฟน ซื้ออาหารกับข้าวไปให้แม่กิน แต่ช่วงนี้แม่ไม่ค่อยได้ไปวัดนั้นแล้วค่ะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาแม่เป็นแบบนี้มาตลอด เราไม่ค่อนมีเวลาอยู่กับแม่ เพราะเราทำงาน2ที่ เช้า 08:30-23:00 เลยค่ะ เราทำงานควบ มีเงินกินใช้ไปวันๆ ไม่มีตังเก็บ ส่วนมากก็ซื้อกับข้าวเข้าบ้าน เที่ยวบ้างตอนเครียดๆ หลายครั้งเรารู้ว่าแม่น้อยใจเรา แต่เราไม่ค่อยกล้าพูดเรื่องที่แม่ชอบทำเสียงดังใส่เรา เราผิดมั้ยคะ ที่ไม่มีเวลาให้แม่ เพราะถ้าเราไม่ทำงาน เราก็ไม่มีเงินเลยค่ะ ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ แม่เราแปลกไหมคะ เราไม่ค่อยชอบนิสัยนี้ท่านเท่าไหร่ แต่ทำได้แค่จัดการตัวเอง พูดอะไรไปก็ไม่เคยฟัง เอาแต่เรื่องธรรมะมาอ้างตลอดเลยค่ะ