ระบายความโมโห

เราอยากกลับไปเป็นเด็กมากๆ หวัดดีค่ะคือเราไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้เราร้องไห้บ่อยมากเวลาดิ่งๆชอบร้องไห้มานั่งคิดตอนที่เราเป็นเด็กกับตอนนี้เราอายุ11จะ12แล้วเราเครียดเรื่องเรียนเรืรองสอบเรื่องหลายๆอย่างว่าโต

ขอเล่าย้อน อยากให้ทุกคนลองอ่านและคิดเห็นยังไงพูดได้เลยค่ะ ฉันมีพี่น้อง3 คน ฉันเป็นพี่คนโตที่เรียนมหาลัยโดยพ่อกับแม่ฉันพึ่งจะมาเลิกกันหย่ากันเพราะว่าแม่ไปคุยกับคนอื่นจึงแยกทาง ฉันกับน้องอยู่กับแม่กับยา

ตามกระทู้เลยครับ แม่เป็นคนอารมณ์ร้อนมากแม่ชอบทะเลาะกับพ่อมากคร◌ับ หลายครังมักจะเอาผมไปเกี่ยวด้วย เหตุการณ์ล่าสุดคือแม่เค้าทะเบาะกับพ่อเนื่องการสาเหตุบางอย่างและพ่อนั้นไล่ให้แม่ไปกินยาและหาหมอ(แม่กิ

สวัสดีค่ะ ตามที่ถามเลยค่ะว่าถ้าตอนจบของ ​school day ไม่ได้จบเป็นแบบนั้นเนี้ย ทุกคนคิดว่าจะเป็นยังไงค่ะมันยังจะเป็นตำนานจนมาถึงทุกวันนี่ได้อยู่มั้ยคะ ​เราขอคิดว่ามันเป็นแบบนี้นะคะ 1 : เราคิดว่าคัตรึ

เป็น ถึงผจก ร้าน ทำงานแต่เงินไม่คืน งงน่ะ​ ฉันก็ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายขนาดนั้น ไปก็แค่ถามว่าสะดวกคุยไหม ถ้าไม่สะดวกก็โทรกลับมาคุยกันหน่อยแต่ก็ไม่โทรกลับสักครั้งติดต่อไม่ได้ ผจก ร้านมีปัญหาเรื่องเงินซึ้งมาย

เป็น ถึงผจก ร้าน ทำงานแต่เงินไม่คืน งงน่ะ ฉันก็ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายขนาดนั้น ไปก็แค่ถามว่าสะดวกคุยไหม ถ้าไม่สะดวกก็โทรกลับมาคุยกันหน่อยแต่ก็ไม่โทรกลับสักครั้งติดต่อไม่ได้ ผจก ร้านมีปัญหาเรื่องเงินซึ้งมายื

ฉันผู้เป็นเหมือนที่รองอารมณ์ใครอื่นเวลาที่เขาโกธร เขาชอบมาลงด้วทำพูดที่ฉันคำบ้างคำฉันไม่อยากพบเจอหรืออยุ่ต่อ ฉันโดนทั้งๆที่ฉันไม่รู้ตัวว่าฉันทำผิดอะไรพอถามก็ด่าว่าฉันโง่ ไปนอนต…ยสะ ไปต…ย

*****กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาเหยียดหรือใส่ร้าย ทุกๆประโยคที่มาเล่าได้มีการตักเตือนแล้วก่อนหน้านี้***** เรื่องมีอยู่ว่าเรามีเพื่อนในกลุ่มคนนึง บ้านเขายากจนมาก เวลาจะไปไหนก็ตามติดตลอด ซึ่งการตามติดเรารู้ส

นี้เป็นโน้ตจากคนๆหนึ่งค่ะเลยอยากที่จะมาถาทความคิดเห็นจากคนอื่นๆว่าความคิดนี่ต้นเหตุเกิดมาจากอะไร  นอยมากนอยที่สุดนอยที่ไม่ใช่คอนเทนท์หรือไม่ใช่นอนที่ตามเทรน ทักไปคนนู้นไม่ตอบคนนี้ไม่ตอบจะทักไปหา