กาลครั้งหนึ่ง.....

อาจดีเกินไปซะจน ไม่กล้ารับมัน
จะเสกพรใดๆ ให้กัน คงไร้ความหมาย
คนอย่างฉัน แค่เดินบนดินก็ดีถมไป
ขอบคุณนะ แต่ขอรับมันด้วยใจ เท่านั้นพอ

เมื่อเธอแค่บินหลงทาง มาจากฟ้าไกล
อาจจะคิดว่า พบเจ้าชายที่เธอใฝ่ฝัน
ตื่นได้แล้ว...ฉันไม่ใช่คนที่เธอต้องการ
เกิดบนดิน มีหรือจะบินได้นาน เธอก็คงรู้

เธอเป็นถึงนางฟ้า แล้วดูสิฉันเป็นใคร
มีอะไรตรงไหน ที่คู่ควรกับเธอบ้างไหม
ก็ไม่มี เราต่างกันแสนไกล
ช่วยรีบบินจากไปเสียที วันนี้นิทานมันจบแล้ว

ก็รู้ ฉันรู้ว่าเธอก็ยังรักกัน
แต่ว่าวันพรุ่งนี้ของเธอ สำคัญกว่าไหม
จบตรงนี้ แม้มันจะทำให้เราเสียใจ
แต่สักวัน เธอนั้นก็คงพบใคร...ที่เขาดีพร้อม