ช่วยเขียนพรรณนาหน่อยค่ะ

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

สัตว์โลกทั้งหลายตกอยู่ในสภาวะที่น่าสงสารยิ่งนัก บ้างก็ถูกไฟคือราคะ โทสะ โมหะ แผดเผา (อาทิตฺโต) บ้างก็หลงทางในทางกันดาร (มหากนฺตารํ) บ้างก็ถูกรัดรึงด้วยบ่วงแห่งตัณหาและทิฐิ (ตณฺหาสญฺโญชเนน) พระพุท

ว่างๆ มาช่วยเติมคำในช่องว่างให้กลอนได้ความหมายกันเถอะ " จากที่นี่ ถึงที่โน้น โผ้นฟ้ากว้าง คน....................น้ำตาไหล คิดถึง.............................. ...........................มาถึง