ชีวิตที่ไม่มีอะไรเลย นอกจากปัญหาและภาระ

หนูเหนื่อยกับการใช้ชีวิตแล้วค่ะ อยากจากไปแล้ว หนูไม่อยากคิดอะไรแล้วค่ะ เรื่องเรียนจบช้ากว่าเพื่อน ตอนนี้เป็นภาระให้พ่อแม่อยู่ค่ะ ขอตังพ่อแม่ทุกวันเลย หนูท้อค่ะ ตอนนี้หางานทำไปด้วยเพราะมีเรียนแค่วันเสา

ผมทำงานอยู่ที่รีสอร์ทที่หนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรีงานที่นี่ค่อนข้างเยอะและเหนื่อยผมต้องทำห้องในรีสอร์ทต้องปัดกวาดเช็ดถูต้องไปทำงานก่อสร้างของรีสอร์ทวันหยุดมีให้แค่4วันแต่ห้ามหยุดช่วงเทศกาลห้ามหยุดช่วงวัน

เป็นแม่เลี้ยงเดี่วยว่าเหนื่อยแล้วต้องดิ้นรนหาเงินเลี้ยงหลานอีก4.เหนื่อยจังเวลาท้อก็ไม่รู้จะซบใครร้องไห้..

สวัสดีครับ เราเรียนอยู่ปี3แล้ว จะได้ออกฝึกงานแล้ว เราอยู่บ้านมาตั้งแต่ปี1 เราอยู่กับแฟน มาตั้งแต่สมัยมัธยม ตอนปี1 เราอยากอยู่หอมาก แต่เราไม่กล้าบอกที่บ้าน เพราะกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย จนกระทั่ง คณะที่เร

อยากทราบความคิดเห็นเพื่อนๆครับ ผมเคยอ่านบางกระทู้ ที่ลูกออกมาระบาย เช่นปัจจุบัน ตัวเองลืมตาอ้าปากยากมาก ในช่วงเศรษฐกิจแบบนี้ เพราะต้องนำเงินเดือนมาแบ่งให้พ่อ แม่ ใช้ด้วย ทำไม พ่อ แม่ ไม่เก็บเงิน ไว้ใ

น้องชายเรามีงานทำ เงินเดือนประมาณ 2หมื่นนิดๆ อาศัยที่ กทม. กับภรรยาอายุ30 ที่ไม่เอาไหน ขี้เกียจ ทำงานที่ไหนก็ทำได้ไม่นาน ก็ลาออก แถมน้องชายเราต้องส่งเงินให้ทางบ้านภรรยาอีกเดือนละ5,000บาทขั้นต่ำ ทาง

อย่างที่เราเคยตั้งกระทู้ไป เรามีอายุมา 27 ปี ปัญหามีมาแบบลูทีน เรลไทม์เลย ส่วนใหญ่จะเกิดจากที่บ้าน หรือครอบครัวเป็นหลัก พ่อแม่ น้อง พ่อก็เป้นคนยิ่งทนงในศักดิ์ ซื้อรถ 3คัน ผ่อนไม่ไหวแต่ก็อยากให้คนเห็นว

แรงกระตุ้นเพื่อครอบครัวหรือเพื่ออนาคต เป็นชนิดที่ “ไม่หายง่าย” ต่อให้เหนื่อย ท้อ หรือเจอกระแสลบ ก็ยังมีเหตุผลให้ลุกขึ้นมาสู้เสมอ

เรารู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่ต้องอดทนกับปัญหาที่เข้ามาในชีวิต มันเหมือนทางแยกเรากับอนาคต มันท้อมากกับภาระต่างๆที่ต้องแบกรับ ทุกครั้งที่มีปัญหาเข้ามาเราพยายามคิดหาทางออกที่เราคิดว่าน่าจะเจ็บตัวน้อยสุด คิ