เป็นฅน เป็นมนุษย์ toshare

@ ความต่าง ใช่แบ่งข้าง....เกลียดกัน ธรรมชาติหลายหลากพันธุ์...ปกติแล้ รับ-ให้,พึ่งพิง ธรรม์.........อันประเสริฐ โลภโกรธหลง สิเหตุแท้...ฉุดหล้าหลุดสวรรค์

@ ยามเย็น เห็นฟ้าทอง  เรืองรอง ธรรมชาติสวย รุ่มรวย ด้วยสรรพสิ่ง          กิ่งก้าน พึ่งพิงกัน บันดาล วงวัฏจักร            เตือนตระหนัก ตื่นรู

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

อย่า อยู่ อย่าง อยาก ฉันท์ อยากส่งเสริม (ลหุ ๘) ผัง : ​ค คค ลลค @ ​อย่า ลุ่มหลง สติหลุด อยู่ พึงผุด สุขะเลิศ​ อย่าง เมตตา ระอุเถิด อยาก ธรรมเทิด มุเสมอ

โคลง สารถีตลบกลับ ริเริ่ม : นกโก๊ก นกผี * กวีคำผวน Pantip @ ธรรมเที่ยง พึงแน่ต้อง...เที่ยงธรรม ให้ละ กิเลส กงกรรม........ละให้ ชั่วดี เด่นชัด นำ..............ดีชั่ว ปันแบ่ง แก่"ยากไร้".....

ผัง : ลคลค คค ค22 22 สัมผัสอักษรกัน ริเริ่ม : นกโก๊ก Pantip นกผี * กวีคำผวน @ สงบเสงี่ยม เจียมตัว ไม่มัวหมอง ประคับประคอง การกิจ ผ่องสุกใส ประจักษ์ประเจิด เลอเลิศ "จริง" จากใจ พระธรรมไสว

@ ทาน ฤ พาล แน่แล้........เลือกเอง สิทธิ์อิสระบรรเลง...............รัก/ร้าย อ่อนโยน/ยกตนเอง............อิงหลัก  ใดฤๅ อำนาจคือธรรม ท้าย...........ทุกข์นั้นพันตัว

ฉันทลักษณ์ - กลอน โดยยังคงขับขานแบบ กลอน - เพิ่ม เอกโท ในแต่ละวรรค แบบโคลง คือ บาท๑    เอก1 โท1 บาท๒    เอก2 โท1 บาท๓   เอก2 บาท๔   เอก2 โท2 @ ทุกทุกวัน ก้าวเ

@ กลอนสาม เน้น เฟ้นคำสรรค์ ธรรม! จงพลัน มั่น เที่ยงตรง @ ห่าง หูเบา เขลา ลุ่มหลง จง ดำรง ธง ธรรม ฉาน