Passion ทีมโคลัมเบียแรงมาก ทีมไทยเจอจะสติแตกไหมเนี่ย

แต่มีสิ่งหนึ่งควรต้องปรุงอย่างเร่งด่วนคือ passion หรือความยากเล่น ความกระหายที่จะเล่นให้สนุก มีความกระตือรือล้นอยากชนะ อยากบอกว่าทีมที่มี passion ในการเล่นคือทีมบลาซิล จะเห็นได้ว่าเวลาได้แต้มจะดีใจอย่

เพียวเก่งมาก บอลแรกหลังจากแหกต้นเซ็ตแรกคือกลับมาเป๊ะเข้าจุดรัวๆ  จี้ตอนดิวส์ก็ไม่หลุด สติดีมาก  บอลบุกมีช่วง off and on แต่ก็เป็นคนที่ทีมขาดไม่ได้ ตอนดิวส์คือขนลุก  ภูมิใจในตัวเธอมากกก

ในมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ "พระมหาชนก" ทรงว่ายน้ำอย่างไม่ย่อท้อ แม้จะมองไม่เห็นฝั่ง ท่านไม่ได้ว่ายเพื่อเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียว แต่ท่านว่ายเพื่อ "รักษาธรรม" และ "ความกตัญญู"

อยากให้ลบคำเหล่านี้ออกไปจากสมองครับ ผมไม่ใช่โค้ชคีย์บอร์ด เพียงอยากเสนอแนะในฐานะแฟนๆ วอลเลย์บอลคนหนึ่งครับ 1. เลิกใช้คำว่าไปหาประสบการณ์ เพราะ มองแล้วนักกีฬาหลายคนได้ประสบการณ์มาหลายเวทีแล้ว โปรดให้

โดมินิกันแข่งกับบราซิล ญี่ปุ่น เซอร์เบีย ฯลฯแอคทีฟมาก มีความดุดัน แพชชั่นมาเต็ม แต่พอมาเจอเมกาเหมือนรู้ชะตากรรมตัวเองว่าคงแพ้100% สีหน้าแววตาดูเหมือนแข่งแพ้ไปแล้ว ทำเสียแต้มก็หน้านิ่งๆ บางทีก็ยิ้มๆให้

เริ่มต้นบทความแรกกันเบาๆ ว่าด้วยเรื่อง "ความกระหายชัยชนะของนักเตะ"... (บทความนี้และบทความต่อๆไปเขียนจากประสบการณ์ที่ผ่านการเป็นนักฟุตบอลของผมเอง) การสร้างความกระหายของนักฟุตบอลเองนั้นมีหลาย

จากการให้สัมภาษณ์ของสมาคมวันนั้น กับการกระทำของนักกีฬาในวันนี้ เรารู้สึกว่านักกีฬา ๆ ดูมีความดีใจ ความสะใจ และความกระหายชัยชนะกันมากกว่าที่สมาคมตั้งเป้า ลูกไหนแรลลี่นาน ๆ พอได้แต้ม บางคนลงไปนั่งกรี๊ด

สวัสดีทุกคนน ก่อนอื่นเลยเราจะแนะนำตัว โว้ย ไม่มีตัวแสดงแทนล่ะก็ชื่อเป็นนามสมมุติทั้งหมดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เราชื่อ ทีนู ส่วน แฟนเราชื่อ บีตา แล้วแฟนเก่าจอมระรานน ชื่อ น่าบานน เราอายุ 19 ปี เราเรียน