คิดยังไงกับเพื่อนที่เห็นแก่ตัว?

คือเราอยู่หอกับเพื่อนค่ะ ตอนแรกจะแยกกันอยู่คนละห้องแต่คิดว่าอะระยะเวลามันสั้น ก็แบบเออประหยัดก็มาเป็นรูมเมทกัน คือตอนเราอยู่คนเดียวอ่ะไม่ว่าจะเป็นขยะอะไรเราเก็บใส่ถุงดำแล้วเอาไปทิ้งถังขยะหน้าหอตลอดนะค

คือจขกท.ขี้เกียจมากเลยค่ะ แค่ไปตักข้าวมากินยังขี้เกียจ เดินยังขี้เกียจ ขี้เกียจไปหมด มีวิธีแก้ไงดีคะ ปล.ถ้าไม่มีคนคอยสั่งคอยคุมนี่วันๆนึงไม่ทำอะไรเลยค่ะ

คือเราขึ้นม.4แล้วถูกแยกกับเพื่อนสนิทรที่นิสัยดีมาก ทั้งกลุ่มเลย ..เราได้อยู่ห้องสุดท้ายของสายวิทย์ ยอมรับเลยเพราะความขี้เกียจ เราเคยอยู่ในห้องที่มีแต่คนเรียนเก่งกว่า ฉลาดกว่า ขยันกว่า ทุกอย่างเปลี่ยน

สวัสดีค่ะ ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนเราบ้าง ทุกเช้าตื่นมาพร้อมความตั้งใจแรงกล้าวันนี้จะเป็นคนขยัน จะจัดบ้าน จะดูแลตัวเอง จะทำอะไรให้ชีวิตดูมีคุณค่า แต่พอผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง ความตั้งใจก็ค่อยๆ หาย เหลือ

ไม่รู้ว่าคำว่า “เหนื่อย” ของแต่ละคนหน้าตาเหมือนกันไหม ของเรามันไม่ใช่เหนื่อยหนัก ไม่ได้มีดราม่าใหญ่โตอะไร แค่เป็นความเหนื่อยสะสมแบบตื่นมาก็รู้สึกว่า เออ…วันนี้ขอใช้ชีวิตเบาๆ หน่อยไ

⚠️ ขอแจ้งไว้ตรงนี้ก่อนนะคะ ใครที่ไม่ชอบหรือรับไม่ได้ สามารถเลื่อนผ่านได้เลยค่ะ แฟนของเราเป็นผู้หญิงค่ะ ช่วงแรกก่อนคบกัน แฟนเรานิสัยน่ารัก เป็นผู้ใหญ่มาก คุยแล้วสบายใจ ปรึกษาได้หลายเรื่อง คอยช่วยเหลือ

สวัคดีครับ ขอทวนก่อนว่าผมเล่นกิฬาวอดเลย์บอลมาตั้งเเต่ ม ปลาย รู้สืกว่าช่วงนั้นผมจะมีไฟเเละกําลังในการเล่นมากๆ ผมเล่นทุกวันไม่มีขาดเลยครับรู้สืกสนุกไปกับการเล่น หมั่นช้อมทุกวัน จนได้ไปเเข่งทีมโรงเรียนถ

ผมเรียนที่วิทยาลัยสาขาไฟฟ้ากำลัง ปี 2 ผมเรียนอย่างเดียวแต่ก็สายช่างมันก็มีคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าผมละมั้ง แต่มันก็เกือบทั้งห้อง90 เปอร์เซ็นต์จาก 40 คน ผมพยายามให้เกียรติทุกคนเท่าเทียมกัน ผ่านมา 1 ปีครึ่งส

สวัสดีครับทุกคน อยากให้ช่วยพิจารณานิสัยเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มหน่อยครับ คือเราต้องไปเที่ยวด้วยกันบ่อยเลยตัดไม่ขาด แต่นิสัยบางอย่างของเขามันทำให้ผมอึดอัดมากจนเริ่มไม่ไหวแล้ว ​1. ชอบทำตัวเป็นเจ้าของ (Posse

เหมือนแค่รอให้เวลามันผ่านไปวันๆ แต่ละวันไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นเลย ขี้เกียจตื่นมาใช้ชีวิตมากเลยค่ะ มันเบื่อไม่มีเป้าหมาย ไปโรงเรียนก็เหมือนให้ผ่านไปวันๆ ไม่สนุก มีแต่คนบอกว่าวัยเรียนสนุกที่สุดแล้ว แต่กับ