การที่เป็นคนยังไงก็ได้ ไม่ได้เรื่องมากอะไร มันทำให้คนอื่นไม่เกรงใจเราใช่มั๊ย

เหนื่อย ท้อ.. ไม่รู้ว่าอยู่ไปทำไม หรือกำลังอยู่ไป ทำไปเพื่อรอวันตาย สับสนกับชีวิตตัวเองเหลือเกิน ไม่รุ้ว่าควรจะเดินหน้ายังไง ??

เราคบกันมา2ปีนิดๆ ระหว่างที่คบกันต่างคนต่างรู้สึกว่าชีวิตเราสองคนเข้ากันแทบจะไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ไลฟสไตล์ ความต้องการในชีวิต core beliefs ไม่เหมือนกันเลย แต่เราเป็นแฟนที่คบจริงจังคนแรกของกันและกัน เลย

วันหยุดเเทบไม่อยากขยับร่างกาย นอกจากขยับนิ้วกดรีโมทกับจอโทรศัพท์อยู่บ้านดูทีวีชมนกชมไม้ก็หมดวันละรู้สึกว่าการออกนอกบ้านมันเหนื๊อยเหนื่อยรถติดคนเยอะวุ่นวายเลยอยากรู้ว่าเเบบนี้ผิดปกติเเบบขี้เกียจมากไป

…ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ 20–30 ปีก่อน การมีคู่ การแต่งงาน การสร้างครอบครัว ดูเหมือนจะเป็น “เส้นทางมาตรฐาน” ของชีวิต แต่พอมาถึงยุคปัจจุบัน เราจะเห็นคนโสดมากขึ้นอย่างชัดเจน ทั้งโสดโด

เจออดีตแฟน เราควรทำตัวยังไงดี จริงๆเราเป็นคนขี้อาย ทำตัวไม่ถูก

เราเป็นเพื่อนกับเขาทั้งในเฟสในไลน์มีเบอร์คุยกันแถมเขารู้จักซอยบ้านเราด้วย ประเด็นที่อยากเลิกคือ เขาไม่ให้เกียรติเรา   ชอบพูดจาแทะโลมน้องสาวเราแล้วบอกว่าล้อเล่นมีอะไรกันก็สวมถุงยางทุกครั้ง &

​คือผมมีแฟนใหม่ค่อนข้างจะเร็ว ไม่เกิน1เดือน หรือเผลอๆแค่5-6วัน ผมเป็นคนที่อยากลองคบเลยไม่อยากคุยให้เสียเวลาเพราะการเป็นแฟนกันมันทำอะไรได้มากกว่ามันจะไม่มีเส้นกันระหว่างคนคุย แต่ละคนที่ผมคบก็3ปี 5ปี 2ป

เป็นแค่ความคิดนะครับเลยรู้ว่าการที่เราจะจีบนางแบบสาวแบบถ่ายนู้ดหรือธรรมเราต้องเป็นช่างภาพไหมหรือเราต้องมีเงินเยอะที่จะเปร์เค้าได้

แถวบ้านของเราสามคน เรา แฟน แฟนเก่าแฟน จะมีห้างใหญ่อยู่แค่ห้างเดียวที่เป็นศูนย์รวมในย่านนั้น งานใหม่ของแฟนเก่าแฟนก็อยู่ห้างนี้ เป็นติวเตอร์สอนพิเศษ ซึ่งเราไม่เคยเจอผู้หญิงคนนั้น รับรู้ผ่านการส่องอย่างเ