คิดถึงคนแปลกหน้า แปลกมั้ยคะ

อายุจะ 30 แล้ว แต่ยังไม่รู้จุดยืนของตัวเอง อยากทำอะไร อยากใช้ชีวิตแบบไหน ตอนนี้ในหัวว่างเปล่ามาก ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่มีโอกาสดีๆให้ตัวเอง เพราะยังต้องคอยซัพพอตคนรอบข้างอยู่ ไม่กล้าไปใช้ชีวิตของตัวเอง

เราเป็นคนนึง ที่เเอบชอบเพื่อน ที่พยายามไปทั้งๆที่รู้นะว่าเค้าไม่มีทางสนใจเราเลยเเม้เเต่นิดเดียว เรารู้ดีว่า ถึงเเม้เราจะพยายามทำเพื่อเค้าไปเเค่ไหน ยังไงเค้าก็คิดกับเราเเค่เพื่อนอยู่ดี ถ้าคนเค้าจะรู้สึ

“เมย์ เฟื่องอารมย์” รับอิ่มตัวกับงานในวงการบันเทิง ขอผันตัวทำหน้าที่คุณแม่ พร้อมซัพพอร์ต “หนุ่ม กรรชัย”     เรียกว่าหายหน้าหายตาไปนาน สำหรับคุณแม่คนเก่

แบบ1อาทิตย์มี7วัน แฟนเราทำงานจันทร์-เสาร์ เข้างาน8โมง เลิก3ทุ่ม เวลาที่เขาได้อยู่กับเพื่อนที่ทำงานคือ 13ชม. เวลาที่เขา ใช้กับเราคือ4-5ทุ่ม 2ชม. พอมาวันอาทิตย์ที่จะเป็นเวลาของเราทั้งหมด เขาดันอยากไปเที

เวลาเจออะไรมาเหนื่อย อยากมีคนอยู่ข้างๆ ก็มีครอบครัวเพื่อนแหล่ะ แต่บางทีก็อยากมีใครสักคน ใครสักคนที่คอยซัพพอตความสุข ซัพพอตการเรียน(ไม่ใช่เอาเงินให้นะ) แบบผลักดันความฝันไปด้วยกันเรื่อยๆ บางทีเรื่องบางเ

เราเป็นวัยรุ่นคนหนึ่งที่เติบโตมาในครอบครัวที่ขาดการซัพพอร์ตทั้งทางอารมณ์และการเงิน พ่อแท้ๆ เป็นทหาร แต่ไม่เคยดูแลหรือส่งเสียเรา ส่วนแม่เป็นเสาหลักของบ้าน มีภาระหลายอย่าง และมักยึดมุมมองของตัวเองเป็นหล

หลายๆคนคงเคยอกหักใช่มั๊ยครับ ? ผมเองก็คนหนึ่ง ผมเคยรักคนๆนึง คิดว่าทั้งชีวิตนี้คงรักใครไม่ได้มากเท่าคนนี้แล้ว เคยมีความทรงจำดีๆด้วยกัน ช่วงเวลาพิเศษด้วยกัน จำได้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร จำได้ว่าเวลาน

ตั้งแต่เด็ก รู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยจะแสดงความรักเหมือนบ้านอื่น เราหาเงินเรียนเองตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นก็เข้าใจนะแม่อาจจะไม่มีเงิน แต่พอฝั่งบ้านญาติแม่ขอเงินโอนให้อย่างไว คอยซัพพอร์ตทางโน่น แต่พอเราขอจะบอกว่า

คือเราทำงาน และพอเงินออกจะแบ่งเงินเป็นส่วนๆ เงินกิน เงินส่งที่บ้าน เงินค่าอาหารแมว เงินเก็บของตัวเอง และเงินเก็บกับแฟนค่ะ พอใกล้จะสิ้นเดือน บางทีเงินกินเราหมด ก็จะยืมแฟนกินช่วง1วันถึง2วัน ก่อนเงินจะอ