เสียใจจากเพื่อน จนกลัวทุกๆคสพ.ที่จะเข้ามา

ตามหัวข้อเลยค่ะ พอดีว่าเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง(ผญ)สนิทกันตั้งแต่ขึ้นมหาลัยปี 1 ตอนนี้ปี 3 แล้ว เพื่อนเรามีกลิ่นตัวแรงมากแต่เราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะรู้ตัวเองหรือเปล่า เราก็ไม่กล้าทักตรงๆ กลัวเพื่อนเสียใจแต่

คือเรามีเพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง... ตัวเราก็เป็นผู้หญิง คือเราสองคนสนิทกันมากๆ ถึงขั้นไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ เวลามีปัญหาก็ปรึกษากันได้ คุยกันได้ในทุกๆเรื่อง เพื่อนเราคนนี้ก็มีแฟนเป็นผู้ชายเป็นรุ่น

เราคิดว่าตัวเองก็เป็นคนโอเคระดับหนึ่ง เป็นคนตลก คุยเก่ง หน้าตาไม่ได้แย่ ตอน ม.ต้น ไม่ได้จริงจังกับความรักมาก มีคุย ๆ บ้างตามวัย พอขึ้น ม.ปลาย เห็นเพื่อนมีแฟนนาน ๆ ก็เริ่มอยากมีความรักจริงจัง คนแรกที

เราคบกับแฟนเรามาตั้งแต่มัธยมจนตอนนี้ก็4ปีแล้ว พอช่วงขึ้นมหาลัยเราก็ห่างกันมาก อยู่จังหวัดไกลกันด้วย วันแรกที่เราต้อห่ากันคือแบจำได้เลย ร้องไห้หนักมากเพราเสียใจมาก เราร้องไห้ตาบวมอยู่หลายวัน แต่แฟนเรา

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา เราเป็นคนชอบอ่านค่ะ อ่านไปทั่ว อ่านนู้นนี่นั่นในพันทิปตลอด โดยเฉพาะกระทู้ที่ชอบมาแชร์ประสบการความรักแบบน่ารักๆจะตามอ่านแล้วก็แชร์บ่อยมาก อิจฉาค่ะ 55555555 น่ารักดี

ขออนุญาตลบกระทู้นะคะ เนื่องจากกระทู้ติดเทรนด์ เรากลัวว่าจะมีคนรู้จักมาเห็น อีกทั้งขอบคุณทุกความเห็นจริง ๆค่ะ ไม่ว่าจะแนะนำ ติเตียน บางคนจี้ใจแต่ก็ตรงประเด็น หรืออะไรก็ตามทำให้เราได้มุมมองใหม่ ๆมากขึ้น

ตั้งแต่หนูเริ่มขึ้นมหาลัยทุกๆอย่างในชีวิตหนูมันก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่พ่อกับแม่ทะเลาะกันยาวถึง 2-3 ปี แล้วจึงเลิกกันเพราะพ่อมีคนอื่น แต่ส่งเสียเลี้ยงดูหนูเหมือนเดิมแต่เค้าแค่ไม่เหมือนพ่อคนเดิมของหนูอี

เรารู้จักกับแฟนเราตอนปี1แต่เรียนคนละคณะ เราสนิมกันมากเพราะด้วยระบบมหาลัยเลยทำให้เราสนิท เรากินอยู่ด้วยกันจนคนอื่นคิดว่าแฟนแต่ไม่ได้มีอะไรกันนะ555(เรากำลังอ่อย555) เรารู้ใจกันเลยก็ว่าได้ รู้จุดด้อย

ทุกคนเคยเป็นเหมือนเรามั้ย เวลาเหนื่อยมากๆแล้วอยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก เหมือนมีอะไรมากดความรู้สึกเอาไม่ให้ร้อง เราคิดมาตลอดว่าคงเป็นเพราะพี่คนโตเลยต้แงมีความอดทนเยอะๆอย่างที่หลายๆคนบอกแต่ทำไม มันทรมา