ทำไมสมัยนี้ เมนูยำ เปลี่ยนไปมาก

ยำในอดีต ยำอะไรก็หน้าตาแบบนั้น ไม่ใช่แกงโฮ๊ะ ใส่ทุกอย่างลงไปหรือนึกจะใส่อะไรก็ใส่
ยกตัวอย่าง ยำกุนเชียง ยำปลากระป๋อง ยำหมูยอ
แค่สามยำนี้หน้าตาและเครื่องปรุงต่างกัน มันจะเป็นรสชาตินั้นๆแบบเฉพาะตัว มีกลิ่นของผักเฉพาะจานกันไป
ยำกุนเชียงไม่มีกลิ่นตะไคร้และใบสาระแหน่ ยำหมูยอไม่จำเป็นต้องใส่หอมแดง
ไม่ใช่ยำแบบในปัจจุบัน ที่เอากาละมังมา จับทุกอย่างโยนลงไปปูพื้นแล้วเปลี่ยนเนื้อสัตว์ ทุกยำน้ำแดงดั่งแสงครั่งหมด
การทำแบบนี้เกิดขึ้นมาไม่นานนี้ จริงอยู่ ใครชอบอะไรก็ทำแบบนั้นตามยุคสมัย
แต่ในเมื่อยังใช้คำว่า ยำวุ้นเส้น ยำหมูยอ หรือยำอะไรก็แล้วแต่ คนเราไม่ได้มาเริ่มกินกันเมื่อสิบปีที่แล้ว แต่เค้าคิดทำกันมาก่อนหน้านั้น
หน้าตาหรือรสชาติที่แท้จริง ควรทราบไว้ว่าเป็นอย่างไร มิฉะนั้นก็จะเกิดการตีขลุม ยำโบราณ ยำชาววัง ต่างๆนาๆ
ทั้งๆที่มันคือของบ้านๆและมีมาแต่ดั้งเดิม ซึ่งลงท้ายหากินไม่ได้ เพราะคนทำยังไม่ทราบเลยว่ารสจริงๆควรใส่อะไรบ้าง
พอมีคนทำในพันทิปขึ้นมา ก็ได้แต่พูดว่า หิวเลย หากินยาก....... ยากที่ไหนเล่าก็บ้านๆแท้ๆ