คนพวกนี้มันเคยปล่อยวางเป็นบ้างไหมครับชีวิตมันเป็นทุกข์หรือเปล่าครับ

ช่วงนั้นเราจำได้อายุเราแค่ 20 ปี
ยังเป็นเด็กก็ยังถือว่าเด็กอยู่ในสายตาของคนที่อายุมากกว่านั้น
เราอาจจะขาดวุฒิภาวะหรือบางอย่างหลายอย่างด้วย
ที่เราทำไปเราอาจจะไม่รู้
เราก็ยอมรับความผิดพลาดของเราที่ทำไปบ้างในตอนนั้น
ก็ถือว่า เป็นเรื่องดีที่เรายอมรับเราเชื่อว่าทุกคนเคยมีด้านเกเรหรือด้านไม่ดีทำเรื่องไม่ดีมาครับเพียงแค่เรายอมรับความจริง
ตอนแรกคนรอบข้างก็ไม่ใจดีกับผมหรอกครับเพราะว่าผมทำตัวแบบนั้นแหล่ะคนเลยไม่อยากจะยุ่งด้วย
แต่เวลาผ่านไปหลายปีครับทุกคนก็ค่อยๆ เริ่มให้อภัย
ทีละนิด

จนผ่านมาหลายปีแล้วนะครับก็ยังมีอยู่คนนึง
ที่อคติกับเราตอนนั้นไม่หายและไม่ปล่อยวาง
เราทักทาย ยกมือไหว้ตามมารยาทก็ไม่รับไหวแล้วแถม
ยังมองแรงใส่เราอีก
ยังคิดไม่ดีกับเราอีก
เราว่ามันเกินไปนะครับคนนี้เราเข้าใจครับมันเป็นเรื่องปกติแต่นี่มันนานเกินนะมันหลายปีแล้ว
แถมเราก็ไม่ได้ไปทำเรื่องใหญ่โตอะไรใส่เค้าด้วย
เพียงแค่คนอื่นเขาเอาไปพูดกันนินทาลับหลังตอนนั้น
เพราะผมทำตัวไม่ดีเอง
แต่ทุกคนในนั้นก็ให้อภัยผมหมดแล้วนะ
เพราะว่ามันผ่านมาหลายปีและแถมตัวผมก็ลืมผมตอนนั้นไปด้วยแล้วว่าเป็นคนยังไงเพราะมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว
เราเองก็เรียนรู้และเติบโตมาอยู่เรื่อย ๆ
คนแบบนี้ผมควรเห็นเป็นอากาศไปดีไหมครับหรือว่าทักทายตามปกติเพื่อไม่ให้เค้าเอาไปพูดในทางที่ไม่ดีสำหรับเราครับ