ต่ำต้อย ด้อยค่า !!! toshare

@ ดุจเด็กเกเร ผยองเจ้าเล่ห์......เราเหห่างดี ไร้ซึ่งน้ำใจ..........รับใช้ไม่มี พระยังปรานี.......อารีฟังวอน @ เฉกเช่นบิดา พระเฝ้าเรียกหา..รักษาอวยพร โปรดให้มีครู......ผู้รู้พร่ำสอน ไป่ทิ้งจากจร.

....อาสาฬหะ วันประเสริฐ.........เลอเลิศ รักแบ่งปัน ธ ตรึกพลัน สรรพสัตว์.............ตัณหามัด หมองเศร้า พึงขัดเกลา ช่วยเหลือ..............เอื้อบัว กิเลสพ้น ธรรมสว่าง กระจ่างท้น.............จิตแผ้ว ผ่อง

...สรรพสิ่ง........มี “รัก”........อยู่ด้วย พระทรงช่วย......อวยชัย........รักษา สัมผัส..............รู้ได้............ทุกครา ชีวา................ปวงข้าฯ ......เปรมปรีดิ์ ...ดารา..........

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘    @ จากธุลีเถ้า พระสรรค์สร้างเรา.....ดั่งเงาทรงชัย ยกย่องยิ่งล้ำ.............มอบอำเภอใจ อีกสิทธิ์เนาใน...........แดนไท้ธาตรี @ ดุจเด็กเกเร ผยองเจ้าเล่ห์..........

สวรรค์ !!! (กาพย์ยานี ๑๑) @ ค่ำเช้า เจ้าผ่านฅน......ไยจึ่งจน น้ำใจหนา สวรรค์ สิใกล้ตา............เปิดรอท่า เจ้าเนาพลัน @ สวรรค์ ใช่เวียนวก.......ฤๅชัฏรก ยากจักฝัน แท้รัก เมตตาครัน..........ทุกสิ่งสร

สวรรค์ !!! (กลอนหก) @ ค่ำเช้า เจ้าผ่าน ผู้ฅน................ไย"จน" น้ำใจ นักหนา สวรรค์ ที่แท้ ใกล้ตา....................รอท่า รับเจ้า เนาพลัน @ ทางสวรรค์ ใช่ไกล เวียนวก......ฤๅรก วิบาก ยาก

. ..... วล วลี พิถี พิถัน ตะบันบี้ จะพลีผันขมีมัน คำนั้นนี้ จะนี่จะนั่น ฉะนั้นฉะนี้ ทุกวันทุกวี่ ฉะนี้ไฉน ตะบันตะบี้พร่ำ ล่ำพิร่ำพิไรจ้ำจี้จ้ำไชไย ใจให้ใฝให้ฝัน เฉลยไฉนฉะนี้ ฉะนั้นตะบี้ตะบันจะไผ่จะฝ