ต่ำต้อย ด้อยค่า !!! toshare

ศุภมาสผลัดเปลี่ยนเวียนบรรจบ สิ้นพิภพกาลเก่าที่เฝ้าสมัย สุริยาเรืองรองส่องฟ้าไกล เบิกอรุณวันใหม่ให้ร่มเย็น รอยอดีตที่พลาดพลั้งจงวางไว้ เก็บเป็นบทเรียนใจที่มองเห็น หยาดน้ำค้างพรมพรมล่มลำเค็ญ ทุกข์ลำเข็

แสงอรุณอ่อนอาบขอบฟ้าใส ลมละไมไล้ลูบภูผาผลาญหม่น หมอกบางบางวางตัวทั่วพงดล โลกเริ่มพ้นพันธนาการแห่งราตรี สรรพสิ่งนิ่งงันในจังหวะคิด เสียงชีวิตแผ่วแว่วแทรกวิถี หยาดเวลาเคลื่อนคล้อยอย่างรอบคี ทุกนาทีมีค่