ผมเชื่อว่าทุกคนต้องเคยช่วยคนแปลกหน้าเพราะหวังดี ถึงแม้เราจะไม่ได้หวังอะไรตอบแทน บ้างก็ได้คำขอบคุณ บ้างก็ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แค่ได้ช่วยก็สุขใจ
แต่เชื่อไหมครับ ว่าหลายๆคนต้องเคยช่วยคนอื่นแต่ดันพลาดจนออกมาแย่ ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ให้ฟังนะครับ
1.ผมกำลังนั่งรถเมล์กลับบ้านชิวๆกับmp3คู่ใจ ผมก็หันไปเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ ผมก็ดูว่ามีที่ว่างอื่นอีกไหม พอเห็นว่าไม่มี ผมก็หาจังหวะรถจอดแล้วลุกขึ้น แล้วจังหวะที่ผมลุก น้องเขาก็เดินมาพอดี สรุปชนกันจนหนังสือน้องเขากระจาย ถ้าเป็นในหนังก็จะมีเพลงขึ้นแล้วสบตากัน แต่เดี๋ยวก่อนครับ อันนี้ชีวิตจริง แล้วผมหน้าตาอย่างกับคางคก มันเลยไม่มีฉากนั้นเกิดขึ้นครับ มีแต่ความอายล้วนๆ ผมรีบช่วยน้องเขาเก็บของ แล้วรีบลงทันที(โดยไม่รู้ป้ายไหน) พอลงมาปุ๊ปก็พึ่งรู้ตัว "เราคงต้องลากันแล้วสินะmp3" อายด้วย ของหายด้วย เอ้อ!
2.ผมกำลังจะไปเดินห้างด้วยใจเบิกบาน ถ้าใครเคยเที่ยวฟิว(ฟิวเจอร์รังสิต) จะรู้ดีว่าชั้นบนๆจะมีพวกเครื่องเกมส์ขาย ผมก็เดินก้มหน้าดูมือถือของผมไป จนไปขึ้นบันไดเลื่อน อยู่ๆก็มีกระเป๋าตังล่วงมาตรงเท้าผม ผมก็ก้มลงหยิบแล้วลุกขึ้นมาจะยื่นให้เจ้าของ แต่พอเงยหน้าขึ้นไป เป็นนักศึกษาผู้หญิง2คนเอามือกุมกระโปรงด้วยความตกใจแล้วร้องอุ๊ย!แบบดังมาก ผมบอกก่อน ผมไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น แล้วก็ไม่ได้อยู่ใกล้กันด้วย ห่างกันประมาณ1เมตรอ่ะครับ ผมก็ไม่รู้ด้วยว่าข้างหน้าผมมีผู้หญิง ผมตกใจจนตัวแข็ง พอบันไดเลื่อนไปถึงชั้นบน เขาก็หยิบกระเป๋าตังแบบไม่พอใจแล้วรีบเดินไปเลย ผมก็ทำอะไรไม่ถูก หันไปข้างหลังก็สายตาประชาชีมองผมกันใหญ่ หมดสนุกเลยวันนั้น ผมกลับบ้านเลย ไม่ซงไม่ซื้อมันละเกมส์เกิม อยู่ดีๆก็กลายเป็นโรคจิต พูดไปใครจะเชื่อ
3.เมื่อตอนสมัยม.ต้น ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก นิยาย เรื่องผี การ์ตูน ตอนนั้นมีกลุ่มเพื่อนผู้หญิงอยู่กลุ่มหนึ่งรู้ว่าผมชอบอ่านนิยาย เลยจะยืมไปอ่าน ผมก็ถามไปว่าจะเอาเรื่องอะไร นางก็ถามกลับมาว่ามีเรื่องอะไรบ้าง แล้วผมจะบอกอย่างไงดี ตู้เก็บหนังสือผม210*150ซม.มีอยู่6ตู้อ่ะ คือมันเยอะมาก ผมเลยให้นางมาเลือกเองเลย แล้วมันจะมีนิยายประเภทหนึ่งที่เป็นแนวชายรักชาย ตอนนั้นผมก็ซื่อบื้อ คิดว่าเป็นแนวมิตรภาพ/คู่หู ไรงี้ ประมาณว่า ชอบ=เพื่อนถูกชะตากัน รัก=เราจะเป็นเพื่อนรักกัน อะไรประมาณนี้อ่ะครับ จนเพื่อนผู้หญิงกลุ่มนี้มา ผมได้เปิดโลกเลย อายมากตอนนั้น ผมเลยบอกว่าอย่าบอกใครนะ พวกนางก็รับปากนะ แล้วสรุปนักเรียนทั้งโรงเรียนเก็บความลับให้ผมหมดทุกคน ผมดีใจจริงๆที่มีคนเก็บความลับให้ผมเยอะขนาดนี้ 555
ตอนนั้นหลายๆเรื่องมันก็น่าอายครับ แต่มองย้อนกลับไปมันก็ฮาดีเหมือนกันครับ เพื่อนๆสมาชิกมีความคิดเห็นอย่างไร หรือมีประสบการณ์อะไร ลองเอามาแชร์กันนะครับ
เคยไหมครับ หวังดี แต่ดันแป๊ก!
แต่เชื่อไหมครับ ว่าหลายๆคนต้องเคยช่วยคนอื่นแต่ดันพลาดจนออกมาแย่ ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ให้ฟังนะครับ
1.ผมกำลังนั่งรถเมล์กลับบ้านชิวๆกับmp3คู่ใจ ผมก็หันไปเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ ผมก็ดูว่ามีที่ว่างอื่นอีกไหม พอเห็นว่าไม่มี ผมก็หาจังหวะรถจอดแล้วลุกขึ้น แล้วจังหวะที่ผมลุก น้องเขาก็เดินมาพอดี สรุปชนกันจนหนังสือน้องเขากระจาย ถ้าเป็นในหนังก็จะมีเพลงขึ้นแล้วสบตากัน แต่เดี๋ยวก่อนครับ อันนี้ชีวิตจริง แล้วผมหน้าตาอย่างกับคางคก มันเลยไม่มีฉากนั้นเกิดขึ้นครับ มีแต่ความอายล้วนๆ ผมรีบช่วยน้องเขาเก็บของ แล้วรีบลงทันที(โดยไม่รู้ป้ายไหน) พอลงมาปุ๊ปก็พึ่งรู้ตัว "เราคงต้องลากันแล้วสินะmp3" อายด้วย ของหายด้วย เอ้อ!
2.ผมกำลังจะไปเดินห้างด้วยใจเบิกบาน ถ้าใครเคยเที่ยวฟิว(ฟิวเจอร์รังสิต) จะรู้ดีว่าชั้นบนๆจะมีพวกเครื่องเกมส์ขาย ผมก็เดินก้มหน้าดูมือถือของผมไป จนไปขึ้นบันไดเลื่อน อยู่ๆก็มีกระเป๋าตังล่วงมาตรงเท้าผม ผมก็ก้มลงหยิบแล้วลุกขึ้นมาจะยื่นให้เจ้าของ แต่พอเงยหน้าขึ้นไป เป็นนักศึกษาผู้หญิง2คนเอามือกุมกระโปรงด้วยความตกใจแล้วร้องอุ๊ย!แบบดังมาก ผมบอกก่อน ผมไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น แล้วก็ไม่ได้อยู่ใกล้กันด้วย ห่างกันประมาณ1เมตรอ่ะครับ ผมก็ไม่รู้ด้วยว่าข้างหน้าผมมีผู้หญิง ผมตกใจจนตัวแข็ง พอบันไดเลื่อนไปถึงชั้นบน เขาก็หยิบกระเป๋าตังแบบไม่พอใจแล้วรีบเดินไปเลย ผมก็ทำอะไรไม่ถูก หันไปข้างหลังก็สายตาประชาชีมองผมกันใหญ่ หมดสนุกเลยวันนั้น ผมกลับบ้านเลย ไม่ซงไม่ซื้อมันละเกมส์เกิม อยู่ดีๆก็กลายเป็นโรคจิต พูดไปใครจะเชื่อ
3.เมื่อตอนสมัยม.ต้น ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก นิยาย เรื่องผี การ์ตูน ตอนนั้นมีกลุ่มเพื่อนผู้หญิงอยู่กลุ่มหนึ่งรู้ว่าผมชอบอ่านนิยาย เลยจะยืมไปอ่าน ผมก็ถามไปว่าจะเอาเรื่องอะไร นางก็ถามกลับมาว่ามีเรื่องอะไรบ้าง แล้วผมจะบอกอย่างไงดี ตู้เก็บหนังสือผม210*150ซม.มีอยู่6ตู้อ่ะ คือมันเยอะมาก ผมเลยให้นางมาเลือกเองเลย แล้วมันจะมีนิยายประเภทหนึ่งที่เป็นแนวชายรักชาย ตอนนั้นผมก็ซื่อบื้อ คิดว่าเป็นแนวมิตรภาพ/คู่หู ไรงี้ ประมาณว่า ชอบ=เพื่อนถูกชะตากัน รัก=เราจะเป็นเพื่อนรักกัน อะไรประมาณนี้อ่ะครับ จนเพื่อนผู้หญิงกลุ่มนี้มา ผมได้เปิดโลกเลย อายมากตอนนั้น ผมเลยบอกว่าอย่าบอกใครนะ พวกนางก็รับปากนะ แล้วสรุปนักเรียนทั้งโรงเรียนเก็บความลับให้ผมหมดทุกคน ผมดีใจจริงๆที่มีคนเก็บความลับให้ผมเยอะขนาดนี้ 555
ตอนนั้นหลายๆเรื่องมันก็น่าอายครับ แต่มองย้อนกลับไปมันก็ฮาดีเหมือนกันครับ เพื่อนๆสมาชิกมีความคิดเห็นอย่างไร หรือมีประสบการณ์อะไร ลองเอามาแชร์กันนะครับ