สุภาพ toshare

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒ ...พระองค์ทรงประทานวัน ประสบสันติใจกาย พลังพร้อมมุมั่นหมาย. ขยายผลประโยชน์ชน สดับธรรม์ ณ วันนี้ พระทรงชี้กระจ่างหน ผยองเจ้าสยองดล. จะลวงจนพินาศไป สุภาพจงกระทำจริง. มิอ้อยอิ่ง ฤ

สวรรค์ !!! (กาพย์ยานี ๑๑) @ ค่ำเช้า เจ้าผ่านฅน......ไยจึ่งจน น้ำใจหนา สวรรค์ สิใกล้ตา............เปิดรอท่า เจ้าเนาพลัน @ สวรรค์ ใช่เวียนวก.......ฤๅชัฏรก ยากจักฝัน แท้รัก เมตตาครัน..........ทุกสิ่งสร

เชื่อ หวัง รัก (อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑) ....จงเชื่อ กระทำดี............มิหน่ายหนี ผจญพาล สวดร่ำ มุมั่นขาน...............พระภูบาล ประทานชัย ....ความหวัง พลังล้ำ.........สิคอยค้ำ (ยาม)ระทมใจ ผู้ทุกข์ (ข้

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

ฉันท์ ธนัญชยางค์ ๓๒ @ หวังฉันท์ไสว เปิดกว้างพิสัย จารขานวิไล แผ่ไกลพระธรรม จงเยาวชน ทุกหนมุนำ เมตตาลุล้ำ "รัก"ค้ำ"ระทม" @ ปันแบ่งกระทำ "จริงใจ"สิย้ำ พ้นพาลขยำ ผลบุญสะสม

กลบท จตุรงคยมก (แต่ง 2 บท)  @ รักเมตตา....พา “ปันแบ่ง”รู้"มั่น"แต่ง.......สรรค์สร้าง"สรวง"ตัด"กู"นั้น........บั่นหลอกลวงฅน ก่อหน่วง....ถ่วงเกื้อกูล 

ร่ายสุภาพ @ วันใหม่มี พระสัญญา...ทุกเวลา มีหวัง มืดบดบัง มีแสง...สิ้นเรี่ยวแรง มีพระพร ทรงอาทร ทุกเมื่อ...ข้าฯเชื่อแน่ โปรดให้ กลับสู่ "บ้านแท้" ไซร้...เมื่อสิ้นเสร็จงาน ฉันท์ไสว ๓ผัง : ค

กาพย์ยานี ๑๑ @ ฅนใหม่ หวังวาดไว้............สิสว่างใจ มิเลือนราง นิพพาน ใช่เปล่าจาง..............ธรรมสถิต หม่นแพ้หฤหรรษ์ @ ฅน พลันเกิดใหม่แล้ว............แผ้วทาง "หวัง"สว่างมิเลือนราง.....

แม้มีเกณฑ์ นิยม กันอยู่ แต่ หากไม่คิด ริเริ่ม/ปรับเปลี่ยน/ดัดแปลง ผู้ฅนก็อาจนิยม แต่งร้อยกรอง กันน้อยลง โคลงคลุมฉันท์ โคลงสี่ดั้น จัตวาทัณฑี @ ใส่ใจพร้อมถี่ถ้วน...คำนึง ภัยเภทเหตุคลายลด...เลี่ยงได