ทำใจยังไงกับการจะต้องสูญเสียลูกที่รัก

น้อง 10 ขวบเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ชนิด AML คุณหมอแจ้งว่าร่างกายน้อยผลิตขึ้นเองไม่ได้เกี่ยวกับพันธุ์กรรมและสิ่งแวดล้อม ตัวที่น้องเป็นชนิดที่รักษายาก แล้วตรวจยีนเพิ่มพยากรณ์โรคก็เจอตัวที่แย่มากๆ คุณหมอบอกมีโอกาสที่จะหาย เลยให้คีโมตัวที่แรง แต่พอระหว่างพักฟื้นเชื้อมะเร็งกลับมาอีกครั้ง วันนี้คุณหมอเรียกคุยนัดแผนการรักษาต่อ คุณหมอแจ้งว่าน้องไม่ตอบสนองยา ไม่มีโอกาสที่จะหาย มีให้เลือก2ทาง 1.รักษาแบบประคับประคอง ไม่ให้ยาคีโม แต่ต้องมาโรงพยาบาลทุกอาทิตย์ กลับไปอยู่บ้าน แต่จะอยู่ได้ไม่เกิน 2 เดือนค่ะ ส่วนทางเลือกที่ 2. คือคุณหมอจะปรับสูตรยาให้แรงกว่าเดิม แต่อาจจะดีขึ้นแต่ไม่หาย และอาจจะเสียชีวิตจากการติดเชื้อได้ ทุกอย่างมันบีบหัวใจมากค่ะ รู้ซึ้งถึงคำว่าหัวใจสลายเลยค่ะ ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกคิดอะไรไม่ออกเลย ทำได้แค่ภาวนาไหว้พระสวดมนต์ทำบุญ สงสารลูกมากค่ะ ไม่อยากให้เค้าต้องทรมานเลย ถ้าเราเสียเค้าไปเราอยู่ไม่ได้แน่ค่ะ

ทางครอบครัวเลือกที่จะรักษาต่อค่ะ เค้าบอกว่าถ้าเราปฏิเสธการรักษาเหมือนเราไม่สู้และยอมแพ้ เค้าอยากจะสู้ให้ถึงที่สุด แต่สำหรับเราแล้วเราไม่อยากให้เค้าทรมานแต่ในใจลึกๆก็หวังว่าจะมีปฏิหาริย์ มันเลือกยากจริงๆค่ะ ใครมีแพทย์ทางเลือกแนะนำ ช่วยแนะนำด้วยนะคะ