คำว่า คนรัก คือคนที่เรารักและพร้อมจะใช้ชีวิตคู่กับเค้าไปนานๆ
เราขอเล่าก่อนว่า เราอายุ 27 ในปีนี้ เราได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งตั้งแต่อายุ 21 เราสองคนก็เหมือนคู่รักทั้วไป หลังจากคบกันได้ 1ปีเราก็มีน้อง เราได้ลูกชายมาหนึ่งคน หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป กลับบ้านดึกติดเหล้า ติดเพื่อน เราไม่รู้เลยว่าเราทำอะไรผิดหรือเพราะ
สภาพครอบครัวเรา ที่พ่อติดเหล้าและชอบโวยวาย บอกว่าเค้าไม่เครพนับถือ
เราเคยถามเค้าหลายครั้งนะว่าทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้ เค้ามักจะตอบกลับมาทุกครั้งว่า ถามพ่อเราดูสิว่าทำไรกับเค้า ซึ่งมันทำให้เรา งง และสับสนมาก จนวันนึ่ง เราเริ่มรับรู้ในสิ่งที่เราเกลียดมากในชีวิต คือ พ่อมีบ้านเล็ก และพ่อได้ยืมรถเค้าที่เพิ่งออกมาใหม่ไปแบตหมดอยู่ใน ป่า ทั้งๆที่มันไม่ใช่ทางรถที่จะเข้าไปและมันทำให้เราสงสัยและเริ่มค้นหาความจริงหลายๆเรื่อง
เราจึงเข้าใจว่าทำไมเค้าถึงไม่เครพและนับถือพ่อเราเลย สักนิด เพราะเหตุการณ์ต่างๆที่เค้าได้ไปรับรู้มานี้เอง เราเข้าใจเค้านะ ว่าทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้และยอมปล่อยเค้าไป ทั้งๆที่เค้าก็พยายามชวนเราออกไปอยู่ข้างนอกเพื่อจะใช้ชีวิตครอบครับที่มีความสุขด้วยกัน แต่เราเลือกที่จะไม่เชื่อเค้า เรารู้สึกว่าตัวเองโง่มาก เพิ่งมารู้ว่าเรื่องที่เค้าพูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริง ก็ในวันที่แยกทางกันไปแล้ว จนตอนนี้ผ่านมา 4ปีจะ5ปี ละ เราไม่อยากเปิดใจให้ใคร หรือดึงใครเค้ามาเป็นคู่ชีวิตอีก มันทำให้เรารู้ได้เลยว่า ถ้าเราเริ่มเปิดใจให้ใคร ทุกครั้งมันก็จะจบเหมือนเดิม
มันทำให้เรารู้สึกกลัว และเกลียดในเวลาเดียวกัน
บางครั้งก็สับสนกับตัวเองนะ ว่าเป็นอะไร พอเปิดใจคุยกับใครแล้ว ไม่เกิน 2 วันก็เบื่อและไม่อยากคุยอีก
ทุกวันนีเราคิดว่า คนรักไม่จำเป็นกับเราแล้ว เราว่าเราต้องการคนที่เราอยู๋ด้วยแล้วเราสบายใจดีกว่า
ท่องไว้ว่า เพื่อลูก เพื่อแม่เท่านั้น
ความสุขคืออะไร/คนรัก
เราขอเล่าก่อนว่า เราอายุ 27 ในปีนี้ เราได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งตั้งแต่อายุ 21 เราสองคนก็เหมือนคู่รักทั้วไป หลังจากคบกันได้ 1ปีเราก็มีน้อง เราได้ลูกชายมาหนึ่งคน หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป กลับบ้านดึกติดเหล้า ติดเพื่อน เราไม่รู้เลยว่าเราทำอะไรผิดหรือเพราะ สภาพครอบครัวเรา ที่พ่อติดเหล้าและชอบโวยวาย บอกว่าเค้าไม่เครพนับถือ
เราเคยถามเค้าหลายครั้งนะว่าทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้ เค้ามักจะตอบกลับมาทุกครั้งว่า ถามพ่อเราดูสิว่าทำไรกับเค้า ซึ่งมันทำให้เรา งง และสับสนมาก จนวันนึ่ง เราเริ่มรับรู้ในสิ่งที่เราเกลียดมากในชีวิต คือ พ่อมีบ้านเล็ก และพ่อได้ยืมรถเค้าที่เพิ่งออกมาใหม่ไปแบตหมดอยู่ใน ป่า ทั้งๆที่มันไม่ใช่ทางรถที่จะเข้าไปและมันทำให้เราสงสัยและเริ่มค้นหาความจริงหลายๆเรื่อง
เราจึงเข้าใจว่าทำไมเค้าถึงไม่เครพและนับถือพ่อเราเลย สักนิด เพราะเหตุการณ์ต่างๆที่เค้าได้ไปรับรู้มานี้เอง เราเข้าใจเค้านะ ว่าทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้และยอมปล่อยเค้าไป ทั้งๆที่เค้าก็พยายามชวนเราออกไปอยู่ข้างนอกเพื่อจะใช้ชีวิตครอบครับที่มีความสุขด้วยกัน แต่เราเลือกที่จะไม่เชื่อเค้า เรารู้สึกว่าตัวเองโง่มาก เพิ่งมารู้ว่าเรื่องที่เค้าพูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริง ก็ในวันที่แยกทางกันไปแล้ว จนตอนนี้ผ่านมา 4ปีจะ5ปี ละ เราไม่อยากเปิดใจให้ใคร หรือดึงใครเค้ามาเป็นคู่ชีวิตอีก มันทำให้เรารู้ได้เลยว่า ถ้าเราเริ่มเปิดใจให้ใคร ทุกครั้งมันก็จะจบเหมือนเดิม
มันทำให้เรารู้สึกกลัว และเกลียดในเวลาเดียวกัน
บางครั้งก็สับสนกับตัวเองนะ ว่าเป็นอะไร พอเปิดใจคุยกับใครแล้ว ไม่เกิน 2 วันก็เบื่อและไม่อยากคุยอีก
ทุกวันนีเราคิดว่า คนรักไม่จำเป็นกับเราแล้ว เราว่าเราต้องการคนที่เราอยู๋ด้วยแล้วเราสบายใจดีกว่า
ท่องไว้ว่า เพื่อลูก เพื่อแม่เท่านั้น