ไม่เจ้าใจเลย ทำไมชีวิตไม่เกิดมาสวยเหมือนคนอื่นเขาบ้างไปทำอะไรใครไว้ไม่รู้ คสพ.เเบบเพื่อนก็ไม่ค่อยจะดี เรื่องความรักก็ไม่ดีชอบใครก็ไม่เคยสมหวังชีวิตพอยิ่งโตก็นิ่งเเย่เนอะ ยังดีที่มีเซฟโซนที่ดีคือครอบครัวเรื่องที่จะพูดถึงคือเรื่องความรักทำไมไม่โชคดีเหมือนคนอื่นบ้าง นี่ไปชอบใครเขาก็ไม่ชอบกลับ ทักไปจีบคนที่ชอบเขาก็บล็อค เฉยชาใส่ เมื่อก่อนความรักดีมาก เเต่พอโตมาเหมือนดวงตกผิดหวังบ่อยมากจนไม่อยากมีใครเเล้วหรือเรายังไม่ถึงเวลาจะมีใครจริงๆ เเค่อยากมีสักคนที่เข้าใจคอยอยู่ข้างๆเวลาที่เราไม่โอเคในวันที่สิ้นหวังเอออย่างน้อยๆก็ยังมีสักคนที่คอยซัพพอร์ตพร้อมสู้ต่อ เเต่ทุกวันนี้ไม่มีเลยเวลารู้สึกเเย่ปลอบตัวเองตลอด โอเคตอนนี้มันยังไหว เเต่ถ้ามันถึงจุดที่เราปลอบตัวเองไม่ไหวเเล้วล่ะจะเเย่เเค่ไหนสุดท้ายก็เหลือเเค่ครอบครัวพยายามบอกตัวเองให้พอเรื่องความรักตลอดปล่อยวางเเต่ก็ทำไม่เคยได้เลย สุดท้ายนี้ อยากบอกตัวเองว่า หาอะไรทำให้สนุกๆดีกว่านะ อย่าไปคาดหวังกับใครเลย เสียใจป่าวๆ รอถึงเวลาเดี๋ยวก็มีเองเเม่คอยสอนตลอด อธิบายไม่ค่อยเก่งเเต่มันดิ่งมากจริง😭😭
ขอระบายหน่อยนะคะ*ขอโทษถ้าพิมผิด*