พ่อคิดว่า ผมกับเเม่ขโมยเงินครับ

ผมกับเเม่ใช้เงินกระเป๋าเดียวกันครับ(ส่วนตัว) ผมก็มีค่าขนมนิดหน่อย ส่วนพ่อใช้คนเดียวครับ(ส่วนตัว)พ่อผมจะเป็นคนดูเเลการเงินครับ เวลาใช้เงินก็จะหยิบเงินในกองกลางใช้ครับ เรื่องมาเกิดที่ว่า พ่อเริ่มทำบัณชีครับ เเม่บอกว่า พ่อมักจะบ่นว่าเงินหาย หายที 13000-35000 บาทเลยครับ เเละเขาจะด่าเเม่เสมอว่า ขโมบเงินไปใช้กับลูกหรอทุกทีเลยครับ ส่วนนิสัยการใช้พ่อผมเขาเป็นคนที่ใช้เงินเยอะที่สุดในบ้านเเล้วครับ จะมีกินเหล้ากินเบียร์ ประมูลพระ เมื่อก่อนก็ประมูล นาฬิกาครับ เดือนนึงรวมทั้งหมดปรกติ ก็ประมาณ10200-40000ถ้ามีประมูลพระ ผมกับเเม่ใช้ไม่ถึง5000เลยครับรวมสองคน ว่ากินข้าวพ่อจะไม่ให้กินของเเพงมากครับทั้งๆทีมีเงิน อย่างเช่นพวก ชาบู หมูกระทะ พิซซา 1ปีกินหนึ่งครับ บ้างปีก็ไม่ได้กินเลย เพราะพ่อผมค่อนข้างที่จะงกเรื่องเงินกับคนที่บ้านเลยครับ (เเต่เขามักจะสอบสรา้งภาพให้เป็นคนที่ดีในบ้านมากๆครับ) พอตั้งเเต่เริ่มทำบัณชีผมกับเเม่ไม่ได้ไปเที่ยวเลยครับ มีเเค่ไปเซเว่นมากที่สุด วันละ100 พ่อก็ตามเดิมครับใช้เงินเยอะ (บ้านผมมีกินมีใช้ครับ มีเงินเยอะเลย) เขาทำบัญชีได้แปลกมากๆเลยครับ เมื่อเงินหายจะโทษผมกับเเม่ก่อนเลย เขาไม่เคยที่จะโทษตัวเองเลยครับ ในเรื่องอื่นๆด้วยเช่น ช้อนหายโทษผม เเก้วหายโทษผม เขาทำงานพลาดโทษเเม่ 
      ผมควรเเก้ปัญหายังไงดีครับ เเม่ผมเครียดมากๆ ถึงขั้นว่าอยากเลิกกับพ่อเเล้วครับ เเล้วพ่อก็ชอบเอาเรื่องพวกนี้ไปคุยกับคนอื่นว่าผมกับเเม่ขโมยครับ
ปล.พ่อชอบทำตัวสร้างภาพครับ ให้คนอื่นดูว่าครอบครัวนี้ดี เป็นคนดีของสังคมทั้งๆที่บ้านไม่ใช่อยา่งงั้นเลยครับ