สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กคนนึงที่โตมาแบบไข่ในหิน ไม่เคยได้คิดหรือตัดสินใจอะไรเองเท่าไหร่ แต่ปีนี้เราอายุ 26 ปีแล้ว แต่แม่ก็ยังไม่ค่อยยอมให้เราไปไหนเลย คบกับแฟนมาเกือบ 4 ปีแต่เคยค้างคืนด้วยกันแค่ 3-4 ครั้ง เพราะแม่ไม่อนุญาต ต่อให้เป็นเสาร์-อาทิตย์ก็เถอะ เราจะไปไหนกับใครก็ต้องขออนุญาตแม่ตลอด ต้องมานั่งลุ้นว่าแม่จะให้ไหมนะ ซึ่งเค้าก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง แต่ถึงให้ไป เค้าก็ตามเรากลับตั้งแต่ทุ่มนึงตลอด ยิ่งถ้าเป็นทริปไปค้างคืนนี่นับนิ้วเหลือๆเลยค่ะ เราจำเป็นต้องปฏิเสธจนเพื่อนแทบจะไม่ชวนแล้ว
ทีนี้ปัญหามันอยู่ที่ว่าบ้านเราไม่เหมือนบ้านอื่น คือพ่อเรามีเมียน้อย (พ่อเราหลังโดนจับได้ก็ขอมีเมียน้อยต่อไปนะ บอกว่าเค้าก็อยู่ในเงามืดของเค้า ไม่ได้มาเกี่ยวอะไรกับครอบครัวเรา เหมือนเค้ามีทั้ง 2 บ้าน แต่เค้าจะไปหาเมียน้อยแค่เวลางานนะ งานเลิกกับวันหยุดเค้าจะอยู่กับบ้านเราตลอด ไม่เคยไปไหน แม่เคยไล่ให้ไปอยู่กับเมียน้อยก็ไม่ยอมไป ไม่รู้ทำไม) แล้วเราเป็นลูกคนเดียว แม่เราก็อายเลยไม่ได้เล่าให้ใครฟังเลยเรื่องที่พ่อมีเมียน้อย มันเลยกลายเป็นว่าเหมือนเค้าเอาโลกที่เหลือทั้งใบของเค้ามาไว้ที่เรา เราขยับตัวยากมาก จะไปไหนเค้าก็จะหงุดหงิดแล้วดักตลอดว่าจะทิ้งให้เค้าอยู่กับพ่อ 2 คนหรอ ซึ่งเราก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น เราเองก็แทบไม่ได้คุยกับพ่อเลยตั้งแต่รู้เรื่อง แล้วเราก็เข้าใจที่เค้าจะไม่อยากอยู่กับพ่อนะ แต่เราก็อายุเท่านี้แล้ว เราอยู่บ้านทุกวัน ทำงานแล้วก็กลับบ้าน เทศกาลไหนๆเราก็ไปกับที่บ้านก่อนตลอด จะนัดเพื่อนนัดแฟนเราก็จะนัดชดเชยตามหลังเอา ไม่เคยนัดตรงวันเทศกาลเลยเพราะเราให้ที่บ้านมาที่ 1 เสมอ
แต่กับแค่วันหยุดทำไมเราถึงเลือกเองไม่ได้ว่าเราอยากจะไปไหน มีใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ไหมคะ อย่างบ้านอื่นถ้าลูกออกไป แม่ก็อยู่กับพ่อได้ แต่นี่เหมือนแม่เราอยู่คนเดียวเพราะเค้าก็ไม่เปิดรับพ่อแล้ว แต่ถ้าจะให้เราทิ้งชีวิตเราเพื่ออยู่กับเค้าตลอดเวลา เราก็ทำไม่ได้ เรายังอยากอยู่กับเค้านะ แต่มันก็ต้องมีพื้นที่ให้เราได้ทำหน้าที่เพื่อน ทำหน้าที่แฟน ไม่ใช่ว่าทั้งชีวิตจะให้เราเป็นแค่ลูกอย่างเดียวเราก็ไม่ไหวเหมือนกัน
ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไงดี เราคิดว่าที่เค้าเป็นแบบนี้เพราะเค้ากลัวการอยู่คนเดียวหรือเปล่า กลัวว่าวันนึงเราจะทิ้งเค้าไป แต่มันไม่ใช่ไง ใจเราก็ยังเป็นห่วงเค้าอยู่เสมอ เราเข้าใจความรู้สึกที่เค้าโดนนอกใจ เราเลยไม่เคยจะทิ้งเค้าไว้คนเดียวเลย มันก็แค่บางครั้งบางคราวที่เราอยากออกไปข้างนอกบ้างแค่นั้นเอง
ไม่รู้จะทำยังไงดีให้เค้าไม่รู้สึกเหงาหรือโดนทิ้ง ถ้าเราจะต้องออกไปข้างนอกกับแฟนหรือเพื่อนมากขึ้น
อายุ 26 แล้วแต่แม่ไม่ให้อิสระ ไม่ค่อยให้ไปไหนเพราะติดเรื่องพ่อ..?
ทีนี้ปัญหามันอยู่ที่ว่าบ้านเราไม่เหมือนบ้านอื่น คือพ่อเรามีเมียน้อย (พ่อเราหลังโดนจับได้ก็ขอมีเมียน้อยต่อไปนะ บอกว่าเค้าก็อยู่ในเงามืดของเค้า ไม่ได้มาเกี่ยวอะไรกับครอบครัวเรา เหมือนเค้ามีทั้ง 2 บ้าน แต่เค้าจะไปหาเมียน้อยแค่เวลางานนะ งานเลิกกับวันหยุดเค้าจะอยู่กับบ้านเราตลอด ไม่เคยไปไหน แม่เคยไล่ให้ไปอยู่กับเมียน้อยก็ไม่ยอมไป ไม่รู้ทำไม) แล้วเราเป็นลูกคนเดียว แม่เราก็อายเลยไม่ได้เล่าให้ใครฟังเลยเรื่องที่พ่อมีเมียน้อย มันเลยกลายเป็นว่าเหมือนเค้าเอาโลกที่เหลือทั้งใบของเค้ามาไว้ที่เรา เราขยับตัวยากมาก จะไปไหนเค้าก็จะหงุดหงิดแล้วดักตลอดว่าจะทิ้งให้เค้าอยู่กับพ่อ 2 คนหรอ ซึ่งเราก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น เราเองก็แทบไม่ได้คุยกับพ่อเลยตั้งแต่รู้เรื่อง แล้วเราก็เข้าใจที่เค้าจะไม่อยากอยู่กับพ่อนะ แต่เราก็อายุเท่านี้แล้ว เราอยู่บ้านทุกวัน ทำงานแล้วก็กลับบ้าน เทศกาลไหนๆเราก็ไปกับที่บ้านก่อนตลอด จะนัดเพื่อนนัดแฟนเราก็จะนัดชดเชยตามหลังเอา ไม่เคยนัดตรงวันเทศกาลเลยเพราะเราให้ที่บ้านมาที่ 1 เสมอ
แต่กับแค่วันหยุดทำไมเราถึงเลือกเองไม่ได้ว่าเราอยากจะไปไหน มีใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ไหมคะ อย่างบ้านอื่นถ้าลูกออกไป แม่ก็อยู่กับพ่อได้ แต่นี่เหมือนแม่เราอยู่คนเดียวเพราะเค้าก็ไม่เปิดรับพ่อแล้ว แต่ถ้าจะให้เราทิ้งชีวิตเราเพื่ออยู่กับเค้าตลอดเวลา เราก็ทำไม่ได้ เรายังอยากอยู่กับเค้านะ แต่มันก็ต้องมีพื้นที่ให้เราได้ทำหน้าที่เพื่อน ทำหน้าที่แฟน ไม่ใช่ว่าทั้งชีวิตจะให้เราเป็นแค่ลูกอย่างเดียวเราก็ไม่ไหวเหมือนกัน
ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไงดี เราคิดว่าที่เค้าเป็นแบบนี้เพราะเค้ากลัวการอยู่คนเดียวหรือเปล่า กลัวว่าวันนึงเราจะทิ้งเค้าไป แต่มันไม่ใช่ไง ใจเราก็ยังเป็นห่วงเค้าอยู่เสมอ เราเข้าใจความรู้สึกที่เค้าโดนนอกใจ เราเลยไม่เคยจะทิ้งเค้าไว้คนเดียวเลย มันก็แค่บางครั้งบางคราวที่เราอยากออกไปข้างนอกบ้างแค่นั้นเอง ไม่รู้จะทำยังไงดีให้เค้าไม่รู้สึกเหงาหรือโดนทิ้ง ถ้าเราจะต้องออกไปข้างนอกกับแฟนหรือเพื่อนมากขึ้น