ช่วยด้วยค่ะไม่รู้จะทำยังไงมืดแปดด้านมากค่ะ

คือหนูยังเป็นนักเรียน ม.ต้นอยู่ค่ะ แต่มีภาระหน้าที่เยอะมากเหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลยค่ะ หนูอยู่กับแม่แล้วก็พี่ชายอายุ16ย่าง17ที่ทำอะไรไม่เป็นเลย คือแม่เนี่ยไม่ค่อยได้อยู่บ้านด้วยกันเท่าไหร่เพราะต้องไปทำง่านไกลเลยมาๆไปๆแต่นานๆที่กลับ กลับก็กลับมาแค่อาทิตย์บ้างทีก็ไม่ถึง3วันด้วยซ้ำ แล้วพี่หนูมันไม่หลับไม่นอนไม่ทำอะไรเลย มีแต่ ตื่น กิน เล่นเกม นอน มีแค่นี้แต่ก็มีออกไปหาเพื่อนบ้าง หนูก็เลยต้องทำทุกอย่างแทนแม่ เช่น สักผ้า ตากผ้า พับผ้า ล้างจาน ทำกับข้าว ถูบ้านกวาดบ้าน เรียกได้ว่าทำถูกอย่างเหมือนแม่บ้านเลยค่ะ แถมที่บ้านมีแมวอีกหกตัว ที่จริงตอนแรกมีอยู่สองตัว ตอนไปเอามันมาหนูบอกไม่เอามันลำบากจะไปนั่นไปนี่ก็ยาก แต่แม่หนูบอกจะเลี้ยงเองไม่เป็นไร พี่หนูก็บอกว่า”เนี่ยเดียวปิดเทอมจะไปทำงานหาเงินไปซื้อข้าวให้มันเองเลี้ยงได้อยู่แล้ว” แต่ตั้งแต่ตอนนั้นถึงตอนนี้แม้แต่บาทเดียวหนูก็ยังไม่เห็น แล้วไม่ไปทำหมันแมวซักทีแมวเลยท้อง หนูก็เลยต้องเลี้ยง ไม่มีใครช่วยหนูเลย ทั้งๆที่หนูก็ไม่ได้อยากได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่ทำไงได้อะ เอามาก็ต้องเลี้ยง
แล้วหนูบอกให้พี่หนูเอาขยะไปทิ้งให้หน่อย แต่ก็ดีที่มันเอาไปทิ้ง แต่มันเป็นทวงบุญคุณ บอก เนี่ยกูเอาขยะไปทิ้งตั้งเยอะกูขอ ขอนั่นขอนี้หน่อย แต่มันไม่ดูเลยว่าหนูทำอะไรบ้าง
หนูทำงานหาเงิน2ปีแล้วค่ะ แต่ปีละเดือน เพราะเด็กทำงานได้แค่1เดื่อนแล้วก็ต้องเป็นช่วงsummerเท่านั่นค่ะ ปีแรกเอาไปซื้อโทรศัพท์ค่ะ ปีที่สองไปทำงานไกลค่ะไปทำงานเดือนหนึ่งกลับมาพร้อมแม่ค่ะเห็นสภาพบ้านแล้วจะเป็นลมค่ะอึแมวเต็มเลยค่ะแมวก็ผอมมากค่ะ แล้วปีที่สองได้เงินมาก็ต้องเอาไปเลี้ยงแมวค่ะไม่ได้ใช้เลย…(แต่แม่ก็ซื้อของที่อยากได้ให้อยู่เหมือนกันค่ะ)ทำงานตอนนั้นได้มา600€ค่ะประมาณ20,000?ดีใจมากแต่ก็ดีใจได้ไหม่นานมันก็มลายหายไปเลยค่ะเพราะช่วยแม่จ่ายค้าบ้านกับซื้ออาหารให้น้องแมวค่ะ
หนูไม่มีเหตุผลที่จะอยู่เลย หนูพยายามที่จะ ่าตัว าย อยู่หลายครั้งโดยการกินยา(20+เม็ดเลยค่ะ)แต่ก็ไม่มีผลเลย คือหนูกรรมเยอะขนาดนั้นเลยหรอค่ะ รู้สึกโลกไม่ยุติธรรมเอาซะเลยค่ะ…
แต่ก็ยังดีที่หนูเป็นคนเส้นตื้นเลยดึงตัวเองออกมาจากการดำดิ่งได้บ้าง5555



ปล.ไม่ได้อยู่ไทยนะคะถ้าสงสัยทำไมทำงานได้แค่เดือนเดียว