ต่อจากกระทู้รอบทีแล้ว คือเราได้ไปหาเขา แล้วอยู่ด้วยกัน2วัน มันมีความสุขมากจริงๆ ครบ2วันเราได้กลีบบ้านแล้วเขามาส่งเราที่บขส แต่ ระยะทางทีเขาขับรถมาส่ง ไม่มีการพูดจาอะไรกันเลยคือนั่งเงียบกัน จนถึงบขส เรากลับร้องไห้ เขาก็ร้องไห้ แต่ไม่นึกว่าวันนั้นวันสุดท้าย ทีเรา ได้เจอกัน ได้ลากัน จนผ่านมาแค่3วัน เขาเริ่มกลับไม่ตอบแชทเรา เราไม่รู้เหตุผล จนสุดท้ายเราได้ถามกลับไปว่า
เรา: ไม่รู้สึกอะไรกันเลยใช่ไหม
เขา:พี่ไม่เข้าใจความรู้สึกสับสนทั้งๆที่เราทั้งคู่ก้อลากันไปแล้ววันที่พี่ไปส่งน้อง
น้องก้อควรเดินหน้าต่อได้เเล้ว ต่างคนต่างทำหน้าทีของตัวเอง
คือเขาตอบกลับมาแบบนี้ คือเขา ไม่ได้รู้สึกกับเราเลย ขอร้องให้เขาบล็อก เขาก็ไม่ยอมบล็อก แล้วทีผ่านคืออะไร จนตอนนี้ เรากับเขา หายกันไป เราอยากรู้ว่า เรา2คนพอจะมีหวังกลับมาไหม ถ้าเขาตอบแบบนั้น ใจมันอยากอยู่ต่อ แต่อีกใจ กลัวรอเเล้วเสียใจ มันเสียใจจนบอกไม่ถูก ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ
ผู้ชายร้องไห้ให้เรา แต่ต่อหน้าเรากระทำอีกอย่าง
เรา: ไม่รู้สึกอะไรกันเลยใช่ไหม
เขา:พี่ไม่เข้าใจความรู้สึกสับสนทั้งๆที่เราทั้งคู่ก้อลากันไปแล้ววันที่พี่ไปส่งน้อง
น้องก้อควรเดินหน้าต่อได้เเล้ว ต่างคนต่างทำหน้าทีของตัวเอง
คือเขาตอบกลับมาแบบนี้ คือเขา ไม่ได้รู้สึกกับเราเลย ขอร้องให้เขาบล็อก เขาก็ไม่ยอมบล็อก แล้วทีผ่านคืออะไร จนตอนนี้ เรากับเขา หายกันไป เราอยากรู้ว่า เรา2คนพอจะมีหวังกลับมาไหม ถ้าเขาตอบแบบนั้น ใจมันอยากอยู่ต่อ แต่อีกใจ กลัวรอเเล้วเสียใจ มันเสียใจจนบอกไม่ถูก ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ