ยาวหน่อยรบกวนทีคะ คือมีเรื่องจะมาเล่าระบายและขอกำลังใจคะ คือเราคุยกันมาได้5-6ปี แต่ไม่ได้คุยจริงนะคะคุยผ่านๆ เวลาผ่านไปนานเราได้กลับมาคุยกันอีก ตอนเค้าติดทหารคือเราตั้งใจจะคุยจริงๆแล้วเพราะเห็นคุยมานาน อีกอย่างเค้าบอกเราเองโตๆแล้วไม่อยากเสียเวลา ตลอดติดทหารแรกไม่ได้จับทรศเลยเรารอค่ะ รอแบบไม่ได้คุยกับใครเลย เวลาพักให้จับทรศ เค้าโทรหาเราตลอด พอใบลาเริ่มทำงาน เค้านัดเจอเรา ที่ยอมเจอเพราะว่าคุยกันมาๆหายๆ5-6ปีแล้ว พอกลับมาก็คุยแชทดีเหมือนจะรักกันนะบอกรักบอกคิดถึงเหมือนคนรักกัน พอเราเจอกันเราอยู่ด้วยกัน ก็เหมือนคนรักปกติ แต่จะชอบออกไปหาเพื่อนตลอดเลย ไปตั้งแต่2ทุ่มกลับตี2 เราเริ่มเอะใจละ สรุปเค้าคิดเล่นๆกับเราหรือจริงใจ เราเงียบพอวันที่อยู่ด้วยกันวันสุดท้าย เราเลิกเรียนมาคิดว่าจะอยู่ด้วยกัน ไม่คะออกไปหาเพื่อน เราเริ่มละทั้งๆที่รอมา2เดือนเหมือนไม่สำคัญเลย เข้าใจว่าไม่ได้เจอเพื่อนนานนี่มันเกินไป คุยกับเรานะคะแต่เเชร์เหมือนไม่มีคนคุย เค้าพยายามจะทำอะไรเรา แต่เราไม่ให้คะ พยายามบอกรักบอกไรให้เราใจอ่อนแต่เราตามทัน พอรุ่งเช้ามาเราถามเลยคุยกันมานานแล้วไม่เห็รชัดเจนอะไรเลยเราก็อธิบายบล่าาๆๆ เราได้คำตอบแค่ว่า ได้นะแล้วแต่ไม่บังคับ555 คืองงมากแล้วที่บอกรักกูคิดถึงตามง้อตามไร บอกให้รอเราก็รอติดทหาร ทำไมมาเป็นแบบนี้ ดีนะที่เรายังไม่เผลอไปมีไร แต่เราดูในแชทเค้าไม่ได้คุยกับใครนะ เค้าเป็นคนค่อนข้างไม่ง้อแต่เราชอบพูดจาหวนๆ เค้าชอบผญหวานๆ เค้าบอกเราหลายรอบมากแต่เราทำไมไม่ได้ เราแบบแมนๆๆ อยากถามว่าเค้าต้องการอะไรคะมาทำแบบนี้ทำไม ขอกำลังใจทีคะ หน่วงมาก
ผู้ชายสามารถบอกรักได้แต่ไม่รักเป็นทุกคนมั้ย