แบบนี้พอได้ไหมคะ หรือควรแก้ตรงไหนดี หัวข้อ"คุณค่าของการอ่าน"

คือเรากำลังแต่งกลอนสุภาพส่งครู และมีหัวข้อว่า " เรียนดี มีความสุข" เราแต่ง วัยเล่าเรียนต้องหมั่นเพียรอ่านหนังสือ หมั่นฝึกมือทบทวนเพื่อสะสม วิชาความรู้จะอยู่คู่กับคน ที่ฝึกตนขยันอ่านขยันเรี

13. สทตฺถปสุโต สิยา พึงขวนขวายในเป้าหมายของตน พึงขวนขวายซึ่งเป้า.....หมายตน เพียรหมั่นตั้งกมล........ใฝ่แท้ ฉันทะวิริยะดล.............สติมั่น อิทธิบาทนั่นแล้...........เลิศแพร้วสมประสงค์. พึงขวน

ยุคนี้อะไรๆ ก็เร็วไปหมด มี AI คอยเนรมิตคำตอบให้แบบ EZ มากๆ แต่อย่าลืมว่าความสบายพวกนี้เป็นดาบสองคมที่ทำให้เราเสพติดทางลัดจนลืมหัวใจสำคัญอย่าง "ความเพียร" หรือความพยายาม lol พุทธเจ้าบอกไว้ว่

สิริพรชื่อนี้มีความเพียร               หมั่นเล่าเรียนเข้าใจใฝ่ศึกษา ทั้งความรู้ความสามารถคู่กันมา            หลายวิชาเธอนี้ช่วยชี้

การ เสพความทุกข์ คุณอาจตกใจแต่ผมมาเพื่อทางสายกลางที่ถูกบิดเบือน.. ความเพียร สติ สมาธิ.... 1.การเจริญสมาธิ เป็นสุข เป็น1ในมรรค 2.การเจริญสติ กำจัดอภิชชาและโทมนัส ก็เป็น1ในมรรค 3.แต่ถ้าคุณลืมหรือกลัว

ช่วยแต่งวสันตดิลก เรื่อง "ใฝ่หาความรู้ หมั่นศึกษาเล่าเรียนทั้งทางตรง และทางอ้อม " จำนวน 5 บทหน่อยค้าาา TT ขอบคุณค่ะ

เร่งศึกษาเพียรวิชาความรู้ ฝึกเรียนดูหมั่นคิดพินิจหา เปิดตำราอ่านเขียนทุกเพลา เพื่อพัฒนาก่อเกิดปัญญา แม้ยากลำบากยืนหยัดมุ่งมั่น​​