ลักขณูปนิชฌาณ ทำได้เกินกว่าฌาน 4 ไหม

1. กสิณ – เพ่งธาตุหรือวัตถุ → ฌาน → อภิญญา 2. สมาธิ/ฌาน – อานาปานสติ → ฌาน 4 → อภิญญา 3. คาถา/มนตรา – บริกรรม + ศรัทธา → ฤทธิ์สายมิจฉา 4 ตบะ/ฤาษี –

1.สติที่เป็นโลกุตรสติ จะไม่มีตัวตน ให้ผลคนละอย่าง(จิตใจ) กับมิจฉาสติ ในอากาสจะหาความเป็นเราได้ยาก ดังนั้นเมื่อสติไปรู้ที่กาย(สมาธิ) จะเห็นว่าจิตที่ไปรู้กายนั้น เบา ว่าง โล่ง เป็นลักษณะของ อรูปฌานจิต

๑. บริกรรมภาวนา อุปจารภาวนา อัปปนาภาวนา ๒. รูปฌาน ๔ อรูปฌาน ๔ (สมาบ้ติ ๘) ๓. อารัมณูปนิชฌาน ลักขณูปนิชฌาน  ๔. สมาธิภาวนา ปัญญาภาวนา ๕. สมถภาวนา/กรรมฐาน วิปัสสานาภาวนา/กรรมฐาน ๖. สมถยานิก วิปัสสนา

บทนำ ฌาน (Jhāna) คือการเพ่งอารมณ์จนจิตแน่วแน่เป็นอัปปนาสมาธิ จัดเป็นกระบวนการสำคัญในการทำสมถภาวนา (การทำความสงบของจิต) ตามหลักพระพุทธศาสนา ฌานแบ่งออกเป็นสองหมวดใหญ่คือ รูปฌาน (Rūpa Jhāna) 4 และ อรูปฌ

ภาวนาไปแล้ว ก็ยังมีอาการแฉลบใน อเนญชา และการคำนึงในกุศลต่างๆ แม้การเเล่นไปวิจัยในธ ธ​รรม ​ใด ก็จะมีอาการเพิกทิ้ง และ วิ่งเข้าไปคว้าตัวคว้าตน ในอาการเสพสุขในกุศลต่างๆ การยึดติดสภาพไร้ตัวตน ทำให้แม้นควา