แค่อยากระบายกับใครซักคน.....

...พ่อแม่เราตายตั้งแต่เรายังเด็ก เด็กขนาดไหนเราไม่รู้ รู้แค่เราไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน รู้แค่ชื่อที่อยู่ในใบเกิด ถามใครก็ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเล่าให้ฟัง ป้า(พี่สาวของพ่อเรา)เลี้ยงเราตอนเราเด็กๆ ถ้าจำความได้ เรามักจะโดนพี่สาวพ่อทำร้ายร่างกายเสมอ ป้ามีแฟนอยู่คนนึง แกดีกับเรามาก เราเรียกแกว่าพ่อ พ่อทนที่ป้าทำร้ายร่างกายเราไม่ไหว เลยพาเราไปอยู่ที่ใหม่ และพ่อก็ได้มีแฟนใหม่ เราขอเรียกท่านว่าแม่นะ เพราะท่านดูแลเราเหมือนแม่ พ่อแม่เลี้ยงเรามา จนเรามีน้องชายคนนึง ชีวิตเราสี่คน เหมือนจะดี แต่แล้ววันนึงพ่อก็ได้ออกจากบ้านเราไป เพื่อที่จะไปอยู่กับเมียน้อย แม่เราจึงต้องแบกรับภาระเลี้ยงเราทั้งสองคน เพราะพ่อไม่เคยส่งค่าใช้จ่ายมาดูแลเรากับน้องเลย เรากับน้องเลยต้องไปอยู่บ้านยาย ให้น้าเป็นคนเลี้ยงพวกเรา เพราะแม่ต้องไปหางานทำ ไม่มีเวลาดูแลเรา อยู่ได้ปีนึง น้าก็ส่งเราไปเรียนโรงเรียนประจำ (น้องเรายังคงอยู่กับน้าจนถึงปัจจุบัน) พอเราเรียนจบม.ปลาย เราก็ไปหางานทำ เราก็มีแฟนคบได้เกือบปีเราก็เลิก เราก็ไปมีแฟนใหม่ แต่ครั้งนี้เราพลาดท้อง ตอนนี้เราคลอดแล้ว ลูกเราได้ 4 เดือน เราผิดเองที่ไม่ป้องกัน แต่เรารู้สึกว่า ตั้งแต่เรามีลูก มันก็ดีขึ้นนะ ปมในใจเราเหมือนจะลดลงไปบ้าง แต่แฟนของเรา เขาชอบนอกใจเรา คุยกับผู้หญิงคนอื่นเสมอ ไม่ชอบให้เราไปยุ่งกับโทรศัพท์ของเขา ไม่เคยเอาเราลงโซเชียล บางทีเราอยู่คนเดียว เราก็ร้องไห้ เครียด เราต้องทนอยู่กับเขา เพราะเรากับลูกคงไม่มีที่ไป เราขอเล่าแค่นี้ก่อนนะ จริงๆแล้วเรื่องมันยาวกว่านี้มาก แต่เราไม่ไหว เราดิ่งสุดๆ