สวัสดีค่ะ ตอนนี่เรามีปัญหากับเพื่อนจนเพื่อนแยกตัวออกไป ไม่รู้ว่าควรทำยังไงดีค่ะ
โดยตอนแรกพวกเราสามคนเป็นเด็กใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามาเรียนเหมือนกันเลยได้ทำความรู้จักกันค่ะ หลังจากคบกันไม่นานก็เลยพอรู้นิสัยกันค่ะ(เราจะขอแทนว่าเพื่อน 1 และเพื่อน 2 นะคะ) แล้วทีนี้มันก็จะมีเนื่องการทำเวณใช่มั้ยคะ โดยที่จัดเป็นกลุ่มละอาทิตย์ไปเลย ปัญหาอยู่ตรงนี้ค่ะ หลังจากทำเวณในอาทิตย์แรกเพื่อน2เขาไม่มาโรงเรียนค่ะ เรากับเพื่อน1เลยทำกันสองคนตรงนี้ไม่ติดอะไรค่ะ แต่ปัญหามันอยู่ที่อาทิตย์ต่อมาค่ะ วันนั้นเป็นวันทำพานไหว้ครูค่ะ ห้องก็เลยรกเป็นพิเศษ แต่เพื่อน2 อยู่ๆเขาก็ถามเพื่อนว่าอยากได้ดอกไม้เพิ่มมั้ย เพื่อนๆในห้องบอกอยากได้เขาเลยจะออกไปเก็บมาให้ค่ะ ตอนนั้นเราก็คิดว่าเขาจะกลับมา เพราะจะต้องเอาของมาให้เพื่อน แต่พอใกล้ๆสามโมง สุดท้ายเขาก็ไม่กลับมาค่ะ และไม่ได้บอกเหตุผลด้วยแค่ทักไปบอกเพื่อนที่ต้องการดอกไม้ว่า ไม่มีดอกไม้แล้วค่ะ เรากับเพื่อนเลยหงุดหงิดค่ะ พอทักหาเพื่อนก็ไม่ยอมตอบ เลยมาถามในวันต่อมาค่ะว่าไปไหน โดยเขาให้เหตุผลว่า พ่อแฟนให้ไปช่วยยกของค่ะ ซึ่งเราคิดว่ามันไม่จำเป็นต้องไปเลยค่ะ เพราะคิดว่าเพื่อนก็มีหน้าที่ก็คือทำเวณทำไมจะต้องทิ้งหน้าที่ตัวเองไปทำอย่างอื่นด้วย เราก็ไม่ได้อะไรต่อค่ะ พอมาวันศุกร์ เพื่อนก็หนีกลับอีก โดยที่ไม่ได้บอกอะไรเลยค่ะ เราที่คิดว่าเพื่อนจะกลับมานางก็ไม่กลับค่ะ คราวนี้เราทักถามเพื่อนก็บอกว่าพาน้องไปปิดบัญชี เราวีนค่ะ คือในใจเราคิดว่าก่อนจะพาคนอื่นไปทำธุระอะไร ต้องทำธุระตัวเองให้เสร็จก่อนมั้ย เราก็เลยบอกเพื่อนไปค่ะว่า หน้าที่ตัวเองรับผิดชอบด้วย ไม่พูดไม่ใช่คิดอะไร บอกแค่นี้วันจันทร์เพื่อนไม่คุยด้วยเลยค่ะ ซึ่งเราก็โอเค เราอาจจะพูดตรงเกินไป แต่เราคิดว่าถ้าไม่พูดตอนนี้ต่อไปนางก็จะทำแบบนี้ไปเรื่อยโดยไม่รู้สึกอะไรเลย โดยระหว่างนี้เพื่อน2นางจะคุยกับเพื่อน1แทนค่ะ (ขอเสริมนิดนึงนะคะ เผื่อหลายคนสงสัยว่าโดดเวณสองวันต้องวีนเลยหรอ คือเพื่อน2 ถ้ามีโอกาสคือโดดได้ตลอดค่ะ มาสายเกือบทุกวันค่ะ และเราก็เตือนไปแล้วว่าถ้ายังเป็นงี้อาจตกได้ เพื่อนก็บอกจะปรับปรุงตัวแต่สึดท้ายก็เหมือนเดิมค่ะ )
ถ้าวันปกติไม่มีเวณเพื่อนจะโดดเราก็ไม่อะไรเลยค่ะ แต่ถ้าอาทิตย์ไหนมีเวณแล้วเขาหนีกลับก่อนแบบนี้เราก็อยากจะวีนค่ะ หน้าที่ตัวเองควรรับผิดชอบ โตแล้วก็น่าจะคิดแยกแยะเรียงลำดับความสำคัญให้ออก และมันจะมีหรอคะผู้ใหญ่เรียกลูกหลานที่กำลังเรียนไปช่วยงาน หรือเพื่อนๆมีความคิดยังไงก็บอกได้ค่ะ
ต่อนะคะ แล้วอีกวันต่อมา เพื่อน2ทักหาเพื่อน1ค่ะ ว่าเรียนห้องไหน ซึ่งเราเรียนมาหลายอาทิตแล้วค่ะเกือบจะครึ่เทอมแล้ว แต่เพื่อน2ถามแบบนี้แทบทุกวัน เพื่อน1เลยหงุดหงิดค่ะ เพื่อน1เลยตอบไปว่าให้ดูตารางสิ ซึ่งเหตุผลที่เพื่อน2ถามว่าห้องไหนก็เพราะวิชานี้มีเรียนสองห้องค่ะ ห้องคอมกับปกติ แต่ทั้งสองห้องก็อยู่ติดกันเลยค่ะ พอเห็นเพื่อน1หงุดหงิดกับเพื่อน2แล้วเราก็เลยตอบแทนค่ะ ว่าขึ้นมาเลย ห้องปกติ ห้องอยู่ติดกัน ขึ้นมาก็รู้แล้ว สุดท้ายเพื่อน2ก็ไม่คุยกับเราทั้งคู่ค่ะ โดยที่เราเองก็คิดว่าอาจจะวีนเกินไปจริงๆค่ะ
คราวนี้กลายเป็นว่าเพื่อน2ไม่คุยกับใครเลยค่ะ ทั้งเพื่อนในห้องและพวกเรา แต่ว่าเขาก็มีกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มค่ะ ซึ่งเรียนคนละแผนก และเราก็เห็นเขาร่าเริงดีเวลาอยู่กับเพื่อนของเขา แต่พอเข้าห้องเรียนปุ๊ปเขาแยกตัวค่ะไม่คุยกับใคร ซึ่งเรารู้สึกไม่ดีค่ะ เรารู้ว่าการอยู่คนเดียวมันแย่มากๆ เราเลยอยากลองคุยกับเพื่อนดูโดยการชวนไปเที่ยว แต่คนรอบข้างก็บอกว่าไม่ต้องไปยุ่งและให้ปล่อยเขาไปค่ะ
เพื่อนๆมีความคิดเห็นยังไงมาแชร์กันได้นะคะ ขอบคุณค่ะ 🙏
มีปัญหากับเพื่อน
โดยตอนแรกพวกเราสามคนเป็นเด็กใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามาเรียนเหมือนกันเลยได้ทำความรู้จักกันค่ะ หลังจากคบกันไม่นานก็เลยพอรู้นิสัยกันค่ะ(เราจะขอแทนว่าเพื่อน 1 และเพื่อน 2 นะคะ) แล้วทีนี้มันก็จะมีเนื่องการทำเวณใช่มั้ยคะ โดยที่จัดเป็นกลุ่มละอาทิตย์ไปเลย ปัญหาอยู่ตรงนี้ค่ะ หลังจากทำเวณในอาทิตย์แรกเพื่อน2เขาไม่มาโรงเรียนค่ะ เรากับเพื่อน1เลยทำกันสองคนตรงนี้ไม่ติดอะไรค่ะ แต่ปัญหามันอยู่ที่อาทิตย์ต่อมาค่ะ วันนั้นเป็นวันทำพานไหว้ครูค่ะ ห้องก็เลยรกเป็นพิเศษ แต่เพื่อน2 อยู่ๆเขาก็ถามเพื่อนว่าอยากได้ดอกไม้เพิ่มมั้ย เพื่อนๆในห้องบอกอยากได้เขาเลยจะออกไปเก็บมาให้ค่ะ ตอนนั้นเราก็คิดว่าเขาจะกลับมา เพราะจะต้องเอาของมาให้เพื่อน แต่พอใกล้ๆสามโมง สุดท้ายเขาก็ไม่กลับมาค่ะ และไม่ได้บอกเหตุผลด้วยแค่ทักไปบอกเพื่อนที่ต้องการดอกไม้ว่า ไม่มีดอกไม้แล้วค่ะ เรากับเพื่อนเลยหงุดหงิดค่ะ พอทักหาเพื่อนก็ไม่ยอมตอบ เลยมาถามในวันต่อมาค่ะว่าไปไหน โดยเขาให้เหตุผลว่า พ่อแฟนให้ไปช่วยยกของค่ะ ซึ่งเราคิดว่ามันไม่จำเป็นต้องไปเลยค่ะ เพราะคิดว่าเพื่อนก็มีหน้าที่ก็คือทำเวณทำไมจะต้องทิ้งหน้าที่ตัวเองไปทำอย่างอื่นด้วย เราก็ไม่ได้อะไรต่อค่ะ พอมาวันศุกร์ เพื่อนก็หนีกลับอีก โดยที่ไม่ได้บอกอะไรเลยค่ะ เราที่คิดว่าเพื่อนจะกลับมานางก็ไม่กลับค่ะ คราวนี้เราทักถามเพื่อนก็บอกว่าพาน้องไปปิดบัญชี เราวีนค่ะ คือในใจเราคิดว่าก่อนจะพาคนอื่นไปทำธุระอะไร ต้องทำธุระตัวเองให้เสร็จก่อนมั้ย เราก็เลยบอกเพื่อนไปค่ะว่า หน้าที่ตัวเองรับผิดชอบด้วย ไม่พูดไม่ใช่คิดอะไร บอกแค่นี้วันจันทร์เพื่อนไม่คุยด้วยเลยค่ะ ซึ่งเราก็โอเค เราอาจจะพูดตรงเกินไป แต่เราคิดว่าถ้าไม่พูดตอนนี้ต่อไปนางก็จะทำแบบนี้ไปเรื่อยโดยไม่รู้สึกอะไรเลย โดยระหว่างนี้เพื่อน2นางจะคุยกับเพื่อน1แทนค่ะ (ขอเสริมนิดนึงนะคะ เผื่อหลายคนสงสัยว่าโดดเวณสองวันต้องวีนเลยหรอ คือเพื่อน2 ถ้ามีโอกาสคือโดดได้ตลอดค่ะ มาสายเกือบทุกวันค่ะ และเราก็เตือนไปแล้วว่าถ้ายังเป็นงี้อาจตกได้ เพื่อนก็บอกจะปรับปรุงตัวแต่สึดท้ายก็เหมือนเดิมค่ะ )
ถ้าวันปกติไม่มีเวณเพื่อนจะโดดเราก็ไม่อะไรเลยค่ะ แต่ถ้าอาทิตย์ไหนมีเวณแล้วเขาหนีกลับก่อนแบบนี้เราก็อยากจะวีนค่ะ หน้าที่ตัวเองควรรับผิดชอบ โตแล้วก็น่าจะคิดแยกแยะเรียงลำดับความสำคัญให้ออก และมันจะมีหรอคะผู้ใหญ่เรียกลูกหลานที่กำลังเรียนไปช่วยงาน หรือเพื่อนๆมีความคิดยังไงก็บอกได้ค่ะ
ต่อนะคะ แล้วอีกวันต่อมา เพื่อน2ทักหาเพื่อน1ค่ะ ว่าเรียนห้องไหน ซึ่งเราเรียนมาหลายอาทิตแล้วค่ะเกือบจะครึ่เทอมแล้ว แต่เพื่อน2ถามแบบนี้แทบทุกวัน เพื่อน1เลยหงุดหงิดค่ะ เพื่อน1เลยตอบไปว่าให้ดูตารางสิ ซึ่งเหตุผลที่เพื่อน2ถามว่าห้องไหนก็เพราะวิชานี้มีเรียนสองห้องค่ะ ห้องคอมกับปกติ แต่ทั้งสองห้องก็อยู่ติดกันเลยค่ะ พอเห็นเพื่อน1หงุดหงิดกับเพื่อน2แล้วเราก็เลยตอบแทนค่ะ ว่าขึ้นมาเลย ห้องปกติ ห้องอยู่ติดกัน ขึ้นมาก็รู้แล้ว สุดท้ายเพื่อน2ก็ไม่คุยกับเราทั้งคู่ค่ะ โดยที่เราเองก็คิดว่าอาจจะวีนเกินไปจริงๆค่ะ
คราวนี้กลายเป็นว่าเพื่อน2ไม่คุยกับใครเลยค่ะ ทั้งเพื่อนในห้องและพวกเรา แต่ว่าเขาก็มีกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มค่ะ ซึ่งเรียนคนละแผนก และเราก็เห็นเขาร่าเริงดีเวลาอยู่กับเพื่อนของเขา แต่พอเข้าห้องเรียนปุ๊ปเขาแยกตัวค่ะไม่คุยกับใคร ซึ่งเรารู้สึกไม่ดีค่ะ เรารู้ว่าการอยู่คนเดียวมันแย่มากๆ เราเลยอยากลองคุยกับเพื่อนดูโดยการชวนไปเที่ยว แต่คนรอบข้างก็บอกว่าไม่ต้องไปยุ่งและให้ปล่อยเขาไปค่ะ
เพื่อนๆมีความคิดเห็นยังไงมาแชร์กันได้นะคะ ขอบคุณค่ะ 🙏