ทุกคนในครอบครัวรักเรามาก เราก็เลยยิ่งเกลียดตัวเองมากขึ้นทุกวัน

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราเป็นนักศึกษาคนหนึ่งที่เลือกเดินทางผิดครั้งใหญ่ พยายามแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่มันก็เหมือนจะแย่ลงเรื่อยๆ เราเริ่มเครียด และวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มนอนไม่หลับ ตื่นกลางดึก ฝันร้ายบ่อยๆ ทั้งๆที่เมื่อก่อนแทบจะไม่ฝันเลย
           เราหวังว่าในชีวิตนี้คนที่เรารักจะไม่ต้องมารับรู้เรื่องนี้ แต่ยิ่งอยู่มันยิ่งแย่ ยิ่งพวกเขาแสดงออกว่ารักเรามากแค่ไหน เรายิ่งกดดัน แล้วก็เกลียดตัวเองมากขึ้นเท่านั้น เรารู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าพอให้พวกเขาได้รักเราเลย เราอยากหายไป แต่ก่อนจะหายไป คงฝากให้เพื่อนบอกทุกอย่างให้เขาฟัง เผื่อว่าวันนั้นเขาจะเสียใจกับการหายไปของเราน้อยลง หรืออาจจะไม่เสียใจเลย
          คิดวนๆทุกวันว่าอยากหายไป แต่ก็ทำไม่ได้สักที ถ้าหาหมอก็กลัวว่าเรื่องจะไปถึงเขาอีก ชีวิตเราอยู่ด้วยแพทชันเดียวตอนนี้คือพวกเขา แล้วตอนนี้เราดันรู้สึกว่าการหายไปของเราจะเป็นสิ่งที่เราทำให้พวกเขาได้ดีที่สุดรึเปล่า