คือตอนสมัคร กดในเว็บตำแหน่ง คอลเซ็นเตอร์
แต่ตอนสัมก็แอบตะงิดๆ เพราะเขาพูดเรื่องการขาย
มีคำถามข้อนึงถามว่า ชอบสื่อสารพูดคุยไหม คิดว่าตัวเองทำงานขายได้ไหม
นี่ก็ตอบไปว่า คิดว่าทำได้ เพราะชอบคุย รู้สึกมีความสุขเวลาที่ได้แก้ปัญหาให้แก่ลูกค้า
(ตอนหลังก็แอบมาคิดนะว่าตอบไม่ตรงคำถาม)
สุดท้ายเขาก็ว่าจ้าง ในใบมีเขียนเนื้อหางานคอลเซ็นเตอร์และเนื้อหางานขาย
ในใจก็เอ๋ อยู่ค่ะ แต่ก็เห็นยังมีคอลเซ็นเตอร์อยู่
วันแรกฟังเนื้อหางาน มานั่งโต๊ะ ก็คืออยู่แผนกขายเลย เจอลูกค้า ซัพพลายเออร์ ดิว ปิดงาน และโดนเร่งหนักมากเวลากระชั้นชิดทุกคนแข่งขันหนักมาก เราว่าเราพูดเก่งนะ เจอทุกคนไปเหมือนตัวเองกลายเป็นใบ้เลย
ตื่นมาทุกเช้าในหัวมีแต่คำว่า ไม่อยากไป ไม่อยากทำ
มันต้องมีทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ต้องขอโทษ ทำพลาดนิดเดียวคือบ.เสียหายเลย มันกดดันมากเลย ...
แอบไปด้อมๆมองแผนกคอลเซ็นเตอร์แล้วรู้สึกอยากทำ แต่เราไม่ได้ทำ...
ทุกคนจะทำจนกว่าวันหนึ่ง ซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่ เพื่อย้ายแผนก หรือ ออกไปหาที่ใหม่ดีคะ
ไม่อยากเป็นคนย้ายงานบ่อย แต่ตอนนี้ก็คิดหนักทุกวัน
ถ้างานที่สมัคร กับตอนที่เราเข้าไปทำจริงๆ มันคนละงาน จะทำต่อไหมคะ
แต่ตอนสัมก็แอบตะงิดๆ เพราะเขาพูดเรื่องการขาย
มีคำถามข้อนึงถามว่า ชอบสื่อสารพูดคุยไหม คิดว่าตัวเองทำงานขายได้ไหม
นี่ก็ตอบไปว่า คิดว่าทำได้ เพราะชอบคุย รู้สึกมีความสุขเวลาที่ได้แก้ปัญหาให้แก่ลูกค้า
(ตอนหลังก็แอบมาคิดนะว่าตอบไม่ตรงคำถาม)
สุดท้ายเขาก็ว่าจ้าง ในใบมีเขียนเนื้อหางานคอลเซ็นเตอร์และเนื้อหางานขาย
ในใจก็เอ๋ อยู่ค่ะ แต่ก็เห็นยังมีคอลเซ็นเตอร์อยู่
วันแรกฟังเนื้อหางาน มานั่งโต๊ะ ก็คืออยู่แผนกขายเลย เจอลูกค้า ซัพพลายเออร์ ดิว ปิดงาน และโดนเร่งหนักมากเวลากระชั้นชิดทุกคนแข่งขันหนักมาก เราว่าเราพูดเก่งนะ เจอทุกคนไปเหมือนตัวเองกลายเป็นใบ้เลย
ตื่นมาทุกเช้าในหัวมีแต่คำว่า ไม่อยากไป ไม่อยากทำ
มันต้องมีทักษะการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ต้องขอโทษ ทำพลาดนิดเดียวคือบ.เสียหายเลย มันกดดันมากเลย ...
แอบไปด้อมๆมองแผนกคอลเซ็นเตอร์แล้วรู้สึกอยากทำ แต่เราไม่ได้ทำ...
ทุกคนจะทำจนกว่าวันหนึ่ง ซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่ เพื่อย้ายแผนก หรือ ออกไปหาที่ใหม่ดีคะ
ไม่อยากเป็นคนย้ายงานบ่อย แต่ตอนนี้ก็คิดหนักทุกวัน