เช่น เอาไอโฟนมาขายมือสอง
ถ้ายอมให้ราคาดีกว่าเดิมสักหน่อยแต่ก็ยังได้กำไร ลูกค้าก็ขายแล้ว
แต่ตนเองยอมตัดใจยืนยันราคาเดิม ไม่ยอมให้ต่อรองบอกให้ได้แค่นี้
สุดท้ายลูกค้าหาเจ้าใหม่ที่ให้ราคาดีกว่าขายไปสำเร็จ
ตนเองอดได้ของไปขายต่อเลย เพราะถึงยังไงขายต่อในราคาที่ลูกค้าขอก็ยังกำไรเลย(เช็คจากราคามาตรฐานที่ร้านขายมือสอง)
เลยสอบถามว่าร้านที่ไม่ต่อรอง ยืนกรานราคาเดิม เขาไม่เสียดายบ้างเหรอครับให้ราคามากกว่าเดิมแต่เอาไปขายต่อยังไงก็ยังได้กำไร
หรือแม้แต่ธุรกิจอื่นๆก็เหมือนกัน บางคนยอมใจแข็งให้ยอมต่อรองยืนยันราคาเดิมกับลูกค้า
เขาไม่เสียดายที่ลูกค้าเอาไปขายเจ้าอื่นบ้างเหรอครับ เพราะยิ่งมีของขายมากยังไงก็กำไรอยู่แล้ว
คนที่ค้าขายแล้ว ลูกค้าต่อรองแต่ตัวเองยืนยันราคาเดิม ไม่เปลี่ยนจนลูกค้าขายคนอื่นไม่เสียดายเหรอครับ
ถ้ายอมให้ราคาดีกว่าเดิมสักหน่อยแต่ก็ยังได้กำไร ลูกค้าก็ขายแล้ว
แต่ตนเองยอมตัดใจยืนยันราคาเดิม ไม่ยอมให้ต่อรองบอกให้ได้แค่นี้
สุดท้ายลูกค้าหาเจ้าใหม่ที่ให้ราคาดีกว่าขายไปสำเร็จ
ตนเองอดได้ของไปขายต่อเลย เพราะถึงยังไงขายต่อในราคาที่ลูกค้าขอก็ยังกำไรเลย(เช็คจากราคามาตรฐานที่ร้านขายมือสอง)
เลยสอบถามว่าร้านที่ไม่ต่อรอง ยืนกรานราคาเดิม เขาไม่เสียดายบ้างเหรอครับให้ราคามากกว่าเดิมแต่เอาไปขายต่อยังไงก็ยังได้กำไร
หรือแม้แต่ธุรกิจอื่นๆก็เหมือนกัน บางคนยอมใจแข็งให้ยอมต่อรองยืนยันราคาเดิมกับลูกค้า
เขาไม่เสียดายที่ลูกค้าเอาไปขายเจ้าอื่นบ้างเหรอครับ เพราะยิ่งมีของขายมากยังไงก็กำไรอยู่แล้ว