ท้อกับชีวิตตอนนี้มากๆ

คือเราไปเรียนต่อกรุงเทพแต่อยู่ได้ไม่ถึงเดือนก็ได้กลับมาซึ่งที่กรุงเทพต้องเรียนและทำงานไปด้วย แต่ก็ต้องกลับเพราะมีความจำเป็นมากที่ต้องกลับมาเรียนต่อที่เชียงราย พอไปถึงรร.มีหอในให้พักแต่โชคร้ายมากที่เจอคนร่วมหอไม่ดีไปแรกวันแรกก็มีเรื่องแล้วไปกัน3คน
กับเพื่อน เรื่องคือเขามาใส่ความเรา3คน ซึ่งเรา3คนไม่ได้ทำอะไรพวกเขาเลย เพื่อนเราอีก1คนย้ายไปอยู่หอนอก เรา2คนก็อยากไปแต่ติดที่ไม่มีเงิน ในห้องเรียนก็มีครู1คนมาพูดว่าเราลอกเพื่อนซึ่งเราก็ไม่ได้ลอก เราไม่รู้เลยว่าจะต้องใช้ชีวิตอยู่รร.นี้ได้ยังไง พ่อแม่ก็คาดหวังกับเราอยู่ ปีนี้เป็นปีที่แย่มากๆสำหรับเรา หวังว่าปีหน้าคงดีกว่านี้ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ไม่มีอะไรมากแค่อยากระบายออกมา