เราอยู่ที่บ้านกับแม่สองคนแต่ก็ไม่เคยเข้าใจอะไรกันเลยเราทำอะไรก็ผิดไม่ทำอะไรก็ผิดก็ผิดตอนแรกเราคิดว่าเป็นเพราะแกสอนแกถึงบ่นแต่นานเข้หลายครั้งเข้าไม่ใช่ทุกครั้งที่ด่สตะลงท้ายด้วยการไล่แต่เราก็ทนจนเราวันหนึ่งเราเลือกที่จะไม่ทนโดยการถอยออกไปทำงานนานๆจะกลับมาทีแต่กลับมาก็เป็นเหมือนเดิมจนเราท้องแฟนเราเลยบังคับให้เรากลับมาอยู่ที่บ้านเพราะใกล้ที่มำงานของแฟนเราคิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นแต่ไม่แต่เหมือนมีคนคอยซ้ำเติมเราเพิ่มขึ้นอีกเรายังโเนแม่พูดแบบเดิมซ้ำๆแต่พอแฟนเราอยู่แม่กับทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรพอเราเล่าให้แฟนฟังแฟนกับบอกให้เราทนพอเราทนไม่ไหวเขากับบอกให้เราไปทำงานเขาจะเอาลูกกลับไปเลี้ยงที่บ้านของเขาเองเราคิดตลอดว่าเขาจะต้องเข้าใจเราพสเราออกไปแต่ไม่เขาพูดซ้ำให่เราทนพอเราไม่ทนก็ด่าเราซ้ำ
เมื่อบ้านและคนที่คิดว่าเป็นครอบครัวไม่เคยเข้าใจ