สวัสดีค่ะเราเพิ่งเคยเขียนกระทู้ครั้งแรกค่ะ พอดีว่ามีปัญหากับแม่มานานมาก คือเราเป็นคนฟังแม่ พอแม่บอกอะไรก็ไม่อยากขัด ปัญหามีอยู่ว่าเราอยากแต่งตัวแต่แม่ชอบบอกว่าแต่งแบบนี้ดีกว่าแบบนั้นดีกว่า เราก็เข้าใจว่าที่แม่แนะนำมันก็สวย แล้วก็ทันสมัยดี แต่เราใส่แล้วไม่มั่นใจ พอบอกแม่ตามตรงแม่ก็ประชดแล้วก็บอกว่า ไม่ใส่ก็ไม่ต้องใส่ แล้วก็ทะเลาะกัน
เราเคยคุยเรื่องแบบนี้กับแม่แล้วนะ แม่ก็บอกเข้าใจ แต่พอถึงเวลาจริงๆแม่ก็ทำแบบเดิม เอาความจริงเป็นแบบนี้ทุกเรื่องเลยเรื่องเรียนด้วย เราเคยบอกแม่ว่าอยากเรียนหมอ แต่อย่าเพิ่งบอกใครนะรอสอบติดก่อนแล้วค่อยบอกเพราะเราไม่อยากถูกกดดัน แต่ตอนนี้คือรู้กันทั้งบ้าน แล้วเราก็โดนคนอื่นที่รู้เรื่องนี้พูดใส่ประมาณว่า สอบไม่ได้หรอก แล้วก็เอาไปเทียบกับคนอื่น พอบอกแม่ แม่ก็บอกว่าแค่ลองถามหาแนวทางในการเรียนให้ แต่ก็ไม่ได้แนวทางอะไรเลยโดนแต่ญาติคนอื่นขิงกลับมาว่าลูกฉันไม่เรียนพิเศษก็สอบได้
มันก็จะเป็นแบบนี้วนไป มีปัญหาบอกแม่ คุยกับแม่ แม่เข้าใจ แต่ก็ทำแบบเดิม อย่างเรื่องที่เราเป็นคนเสียงเข้ม แม่ก็ว่าว่าเราไม่อ่อนโยน คือเราไม่รู้จะทำยังไง เราโดนหลายคนทักเยอะมากว่าเสียงเหมือนผู้ชาย แต่เราไม่ได้สนใจ จนแม่ก็มาบอกว่าเราเสียงเข้มไม่อ่อนโยนเอาซะเลย ไหนจะบอกเราพูดห้วนอีก ทั้งที่มีจ๊ะจ๋าลงท้ายทุกครั้ง ตอนนี้เราเลือกที่จะอยู่เฉยๆ เพราะไม่อยากมีปัญหา แต่พออยู่แบบนี้มันก็ดูฝืนตัวเองในการที่ต้องเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง
เราอยากรู้มากเลยว่าควรทำยังไงกับปัญหานี้ดี ควรแก้แบบไหน หรืออยู่เฉยๆยอมฟังแม่ดีกว่า
ปล.แม่เราไม่ได้ชอบบังคับนะจะออกแนวชอบบ่นกับเอาแต่ใจนิดๆ
อยากคุยเรื่องปัญหาต่างๆกับแม่แต่คุยกันไม่รู้เรื่อง
เราเคยคุยเรื่องแบบนี้กับแม่แล้วนะ แม่ก็บอกเข้าใจ แต่พอถึงเวลาจริงๆแม่ก็ทำแบบเดิม เอาความจริงเป็นแบบนี้ทุกเรื่องเลยเรื่องเรียนด้วย เราเคยบอกแม่ว่าอยากเรียนหมอ แต่อย่าเพิ่งบอกใครนะรอสอบติดก่อนแล้วค่อยบอกเพราะเราไม่อยากถูกกดดัน แต่ตอนนี้คือรู้กันทั้งบ้าน แล้วเราก็โดนคนอื่นที่รู้เรื่องนี้พูดใส่ประมาณว่า สอบไม่ได้หรอก แล้วก็เอาไปเทียบกับคนอื่น พอบอกแม่ แม่ก็บอกว่าแค่ลองถามหาแนวทางในการเรียนให้ แต่ก็ไม่ได้แนวทางอะไรเลยโดนแต่ญาติคนอื่นขิงกลับมาว่าลูกฉันไม่เรียนพิเศษก็สอบได้
มันก็จะเป็นแบบนี้วนไป มีปัญหาบอกแม่ คุยกับแม่ แม่เข้าใจ แต่ก็ทำแบบเดิม อย่างเรื่องที่เราเป็นคนเสียงเข้ม แม่ก็ว่าว่าเราไม่อ่อนโยน คือเราไม่รู้จะทำยังไง เราโดนหลายคนทักเยอะมากว่าเสียงเหมือนผู้ชาย แต่เราไม่ได้สนใจ จนแม่ก็มาบอกว่าเราเสียงเข้มไม่อ่อนโยนเอาซะเลย ไหนจะบอกเราพูดห้วนอีก ทั้งที่มีจ๊ะจ๋าลงท้ายทุกครั้ง ตอนนี้เราเลือกที่จะอยู่เฉยๆ เพราะไม่อยากมีปัญหา แต่พออยู่แบบนี้มันก็ดูฝืนตัวเองในการที่ต้องเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง
เราอยากรู้มากเลยว่าควรทำยังไงกับปัญหานี้ดี ควรแก้แบบไหน หรืออยู่เฉยๆยอมฟังแม่ดีกว่า
ปล.แม่เราไม่ได้ชอบบังคับนะจะออกแนวชอบบ่นกับเอาแต่ใจนิดๆ