ระบายปมเรื่องน้องชาย

สวัสดีค่ะ ตัวเราเป็นเด็กอายุ15 บันทึกนี้เขียนในวันที่12 ม.ค. 69 ตัวเรามีภาวะโรคซึมเศร้าตั้งแต่ป.6 เราจำได้ว่าตั้งแต่ในวันที่รู้ผล พ่อเราปฏิบัติกับเราเปลี่ยนไปมากค่ะ เขาเริ่มพูดใส่เรา ว่าเราเป็นแบบนี้เ

โดนคนที่ขึ้นชื่อว่าสามี (จดทะเบียนสมรส)ทำร้ายจิตใจทุกวัน ด่าด้วยคำหยาบทุกวัน ดูถูกสารพัด ออกนอกบ้านทำงานก็หาว่าไปนอนกับคนอื่นมา พอไม่ทำงานก็หาว่าไม่คิดช่วยอะไร เราลงทุนทำร้านเสื้อผ้า (ยืมเงินมาลงทุน)

สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยากแชร์ประสบการณ์ที่เราจำไม่เคยลืม ตอนนี้เราอายุ 23 เพิ่งจบมหาวิทยาลัยค่ะ เราโตมากับยายและน้าๆ พออายุ 4 ขวบ เราเพิ่งได้รู้จักหน้าพ่อ-แม่ พวกเขาไม่เคยมาหาเราเลย วันที่เขามาคือวันที

ต้องขอเกริ่นก่อนว่า พ่อแม่ผม แนกทางกันตั้งแต่ยังเด็ก หน้าพ่อไม่เคยเห็น ส่วนแม่เจอบ่อยครั้ง แต่ก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง เพราะเขาก็ไปมีแฟนใหม่ และทิ้งให้ยายดูแลผม เวลาเดือดร้อน แม่ก็จะมาขอเงินยา

สวัสดดีค่ะพี่ๆ ในปัจจุบันหนู13ปีหนูป็นซึมเศร้ามาตั้งแต่ป.4ด้วยความที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยจึงเสียคนที่ตนรักไปมากตอนนี้เรียนอยู่ชั้นม.1ค่ะเล่าย้อนไปก่อนว่า 5ขวบหนูเคยเจอเรื่องแย่ๆมาเรื่องหนึ่งทำให้พ่อแม่

สวัสดีค่ะ เรื่องที่จะเล่านี้เกิดขึ้นประมาณ6-7ปีที่แล้ว แต่ก็ยังจำได้ไม่เคยลืม หวังว่ากระทู้นี้จะเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้หญิงหลายๆท่านนะคะ ว่าการโดนลวนลามไม่ควรเป็นเรื่องที่ปล่อยผ่าน ควรจะเอาเรื่องคนที่กร

ตอนปี 2564 เป็นปีที่ฉันเริ่มเข้าโรงเรียนประจำ จำได้ว่าเป็นช่วงปลายปีพอดี ช่วงนั้นโควิดกำลังระบาด โรงเรียนเลยให้เรียนออนไลน์ก่อน พอเรียนจบประถมก็ยังไม่ได้ไปโรงเรียนจริงจัง เพราะเขาให้เรียนอยู่บ้าน ส่งง

สวัสดี เราอายุ30 ปี สามีก็อายุ30 ปี ก่อนเจอกับสามีเราทำงานบาร์ มีรายไดพเยอะพอสมควร เราและสามีเจอกันตอนเราไปเล่นที่บ้านเพื่อน เลยได้รู้จักกัน และเรามีอะไรกันวันแรกที่เจอกันเลยเราเป็นผู้หญิงกลางคืน อยู

เรื่องมีอยู่ว่าแม่หนูไปคบหากับผู้ชายในเกม คบกันมาหลายปีมากๆแล้วค่ะ แม่ก็หลงหัวปักหัวปำ ส่งค่าอยู่ค่ากินให้ตลอด ให้เขาย้ายเข้าอยู่บ้านยายระหว่างรอวีซ่า หลงจนพาเขาไปอยู่ฮ่องกงด้วย บอกตรงๆ หนูไม่ถูกชะตาต

สวัสดีค่ะ เรามีพ่อที่ป่วยเป็นจิตเวชขั้นรุงเเรง กินยาตลอดชีวิต เราเพิ่งจะอายุ 20 เมื่อเดือนกันยานี้ คือเราอยากรู้ว่าเราทำแบบนี้ เราเป็นลูกที่แย่เป็นลูกที่เนรคุณไหม ก่อนหน้านี้เราใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแต่ว่