ขอสอบถามพี่ๆ น้องๆ ในห้องนี้หน่อยครับ (ขอโทษที่เขียนยาว และ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและให้ความเห็นนะครับ)
1) ขอเกริ่นนะครับเพื่อทราบนิสัยเจ้าของกระทู้ เจ้าของเป็นคนไม่มั่นใจตัวเอง นิสัย extrovert ต้องการเพื่อน เป็นคนโสด คิดมากคิดเยอะ แต่เป็นคนดันทุรังที่อยากจะทำไร จะพยายามทำให้ได้ เช่นการหาทุนมาตลอดชีวิต แต่ปัจจุบัน กำลังอยู่ใน comfort zone ที่เรียกว่า work life balance คือแบบชีวิตดีมาก ไม่มีความเครียด ไม่กังวลใดๆ แต่เจ้าของกระทู้อยากทำ bucket listed ให้สำเร็จอีกข้อ คือการเรียนต่อนอก แต่มันต้อง trade off with new life ในวัยกลางคน เลยเขียนกระทู้มาสอบถามคนที่มีมุมมอง เหมือนกัน หรือ ต่างไป เพื่อฉุกคิดครับ
2) ขอเกริ่นว่า จริงๆ ตอนนี้ ชีวิตดีมากแล้ว การงานมั่นคง ทำมาตั้งแต่จบป.โท ที่ไทย ก็ 10 ปีแล้วครับ ตำแหน่ง senior เงินเดือน อาจไม่เยอะ เพิ่งแตะ 6 หลัก นิดเดียว ทำงานเกี่ยวกับ logistics & Supply chain มาตลอดครับ (โอกาสของบริษัทลาไม่รับเงินเดือนไปเรียนต่อน่าจะยาก)
ระหว่างทำงานมาตลอด ก็มีความฝันที่อยากไปเรียนเมืองนอก ตาม Bucket Listed อยากได้ ปสก. ชีวิต และ เข้าใจวัฒนธรรม ความเป็นอยู่ รวมถึง การได้ทุน เพื่อเพิ่มความรู้ เพราะการได้ทุนการศึกษาทำให้เราอยู่ได้โดยไม่เสียเงิน
3) และไม่นานมานี้ก็เพิ่งจะมีสาขาที่คนพูดถึงกันมากสุดคือ Data Science จริงๆ ก็ไม่มีความรู้ด้านการเขียน code จริงจัง เคยเรียนตอนเด็กก็มีแค่ ภาษา C เบื้องต้น กับ code command บน SAS program
4) ตอนนี้อยู่ระหว่าง รอผลทุนเรียนต่อ ด้าน data science ป.โท ที่ Ireland (ทุนให้เปล่า) หลักสูตรที่สมัคร ก็เรียน 16 เดือน เค้าจัดสรรให้สำหรับนักศึกษา ไม่มีได้จบด้าน IT มาก่อน แล้วเรียนภาษาหลักคือ Python และ มี research ให้ทำก่อนจบ
พอจบแล้ว ประเทศนี้ให้โอกาสหางานได้อีก 2 ปี คล้าย ออสเตรเลีย ที่ทุกท่านอาศัยอยู่เลย แต่ก็ไม่รู้อนาคตว่าจะมีที่ไหนรับไหม เพราะเห็นเค้าว่ากันว่าช่วงนี้ big tech layoffs เยอะมากครับ ถึงแม้ที่เป็นที่ตั้ง สนญ. เช่น Amazon / Goolge / Facebook/ Tiktok แต่เล่าๆกันว่าเค้าคัดแต่เด็กเก่งทั้งนั้นเลย เลยมองภาพว่า คงต้องกลับมาหางานทำที่ไทย
5) โดยตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 38 ปีแล้ว ประสบการณ์เดิม เป็นทาง logistics & supply chain ไม่มี background ทาง IT มาก่อนเลยครับ ไม่รู้ว่า ถ้ากลับไทยไป ก็น่าจะ 39 เลยไม่แน่ใจว่า โอกาสในสายนี้มันจะไปได้ไหม สำหรับคนที่ aged มากขึ้น และ มีน้อง ที่จบใหม่ วัย 26-30 ที่อาจจะสดใหม่ เงินเดือนไม่สูงมาก เป็นตัวเลือกของบริษัทต่างๆ
6) ตอนนี้อยู่ใน state ที่ว่า เราจะทำตามความฝันให้ครบทั้งหมด และ ไปตามล่าความท้าทายใหม่ในวัยกลางคน หรือ เราควรจะเลือกสิ่งที่มองอยู่ตรงหน้าที่เป็นภาพชัดและมั่นคงดีอ่าครับ เผอิญอยู่ในวัยที่คิดเยอะมากกว่า ตอนอายุ 28-30 ที่น่าจะตัดสินใจลาออกได่ง่ายเลย
7) สำหรับเรื่องเงินสำรอง คำนวณแล้ว ค่าใช้จ่ายรวมหนี้สิน ก็น่าจะ run ยาวได้ไปอีก 3 ปี ข้างหน้า ระหว่างหางานใหม่
- Q&A อยากถามคนสาย tech ในวัยเดียวๆกัน ดังนี้ครับ
1) การที่มาทำงานสาย data ปสก. จำเป็นในตอนเริ่มต้นไหม โอกาสที่เราจะไปแข่งขันในตลาด มันดูยากไหมในวัยนี้ ถึงแม้จะไม่ได้สมัคร manager ก็ตาม มันคุ้มค่าไหม
2) การที่หลายๆคนฝันว่าไปเรียนเมืองนอก จริงๆ แล้ว มันเครียดมากกว่าที่ทุกคนมากเห็นไหม แต่หลายคนก็ชอบบอกว่า ได้ ปสก. และ ได้อะไรหลายอย่าง แต่ก็มีคนอีกกลุ่มบอกว่า คิดดีๆนะ ชอบจริงเหรอ หรือ แค่อยากมาอยู่ ตปท. เวลาเรียนโหดกว่าที่คิดนะ
3) ภาพที่เราเติมเต็มฝัน กับ ภาพที่เรามองเห็นชัดเจนในขณะนี้ ถ้าคนในวัยเดียวกัน คิดว่า จะยอมเสี่ยงเริ่มต้นใหม่ไหมครับ หรือ อยากแนะนำให้อยู่กับปัจจุบันดีกว่า
4) บางคนบอกว่าไปเที่ยวดีกว่า มันทดแทนความรู้สึกด้านการใช้ชีวิตภายใน 1 ปีกว่า ที่เรียนได้ไหม
จริงๆ มีเพื่อนคนนึงเคยตอบ คำถามให้ประมาณนี้ แต่อยากรู้ว่ามันจริงไหม คนเราไม่เคยทำ ก็จะดื้อดึง จนกลัวดื้อดึงชีวิตจะพัง (ตอนนี้พยายามเบรคตัวเองมาก แต่ใจมันจะไปให้ได้ แบบไม่สนไรแล้ว)
เพื่อนบอกว่า
1) เรียน = เครียด ไม่สนุก ยิ่งอายุมากแล้ว ความสามารถในการรับรู้ เข้าใจ ทำ Assignment ต่างๆ ยิ่งต้องพยายามมากขึ้น พอจบแล้ว เสี่ยงหางานยากอีก
2) เรียน ไม่เท่ากับ เที่ยว -> ทดแทนกันไม่ได้.. Feeling แตกต่างกัน.. เที่ยวเพื่อเก็บบรรยากาศของสถานที่ / วัฒนธรรมนั้นๆ ช่วงระยะเวลาหนึ่ง ดีกว่า.. ชีวิตไม่ได้ยืนยาวมากนัก ไม่อยากให้นำพาตัวเองไปทรมาน.. 555
3) คือถ้าอายุยังน้อยๆ อยู่ อาจน่าเสี่ยง.. แต่ถ้าอายุเท่านี้กันแล้ว เราอยากให้อยู่ บริษัทเดิม ต่อไปมากกว่า (เที่ยวเป็นช่วงๆ เหมือนชาร์ตแบตฯ ให้ตัวเอง) และหากอยากเรียนรู้อะไร หาคอร์สสั้นๆ หรือหาหน่วยงานที่ได้มีโอกาสไป Business Trip / Assignment ณ ตปท. ก็น่าจะเพียงพอแล้ว
ขอบคุณทุกคนนะครับ ที่อ่านมาถึงจุดนี้ ปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายที่เราจะตามหาฝันแล้ว มันเป็นอะไร ที่เพียงพอแล้ว ตอนนี้คือจุดตัดชีวิตเรา ไม่รู้การที่เค้าบอกว่า จะตายเมื่อไรไม่รู้ทำวันนนี้ให้ดีที่สุด จะจริงไหม ดันพลาดไปหมดแล้วดันไม่ตาย แถมลำบากอีก 55 จะไปกันใหญ่
ขอบคุณมากนะครับ อย่าคอมเมนท์แรงๆนะครับ มนุษย์คือผุ้ที่มีจิตใจบอบบาง (0__0)
ลาออกตอนอายุ 38 ปี เพื่อรับทุนไปเรียนต่อเมืองนอก เป็นความคิดที่ดีและถูกจังหวะไหม ขอไอเดียเพื่อฉุกคิดหน่อยครับ